Lees voor

'Rally was één groot bizar avontuur'

26-01-2012 08:30
0 reacties

H'VELD-G'DAM - Een ervaring rijker, maar wel een illusie armer. Team Dubbeldam uit Boven-Hardinxveld keerde vorige week terug na deelname aan de Dakar Rally in Zuid-Amerika. Raymond Dubbeldam en Harry Cornegé, aangevuld met monteur Dick, vielen vlak voor de finish uit.

Door Michael de Vogel

Twee weken strijden motoren, auto's en trucks om de hoogste eer. Deelnemers trotseren woestijnen, gebergten en andere gevaarlijke routes. Wie dat het snelst en best doet, wint uiteindelijk. ,,De rally was één groot bizar avontuur'', opent Raymond Dubbeldam. ,,Dankzij het massaal toegestroomde publiek heb ik genoten van de race.'' Harry Cornegé onderstreept deze woorden. ,,Met elkaar hebben we er alles aan gedaan om het beste eruit te halen. Het is en blijft toch een wedstrijd.'' Helaas voor Team Dubbeldam viel de auto door pech uit in de voorlaatste etappe, op nog geen 180 kilometer van de finish. ,,Dat was extreem zuur. Wij stonden 65ste in het klassement - van de bijna 190 deelnemers - en wilden dolgraag de wedstrijd uitrijden. Maar de motor van de auto hield er gewoon mee op.'' Dubbeldam baalt nog steeds. ,,Je doet mee om de wedstrijd uit te rijden. Niet om zo te eindigen. Piet heeft twee weken keihard gewerkt - in de nacht - om de motor aan de praat te houden. Ook het vervangen van onderdelen ging goed. Als het dan vlak voor de finish gebeurt, dan baal je enorm.''

Herinneringen
Ondanks de pech kijkt het team wel met een goed gevoel terug op de ervaring. De etappes waren lang, zwaar en vergden veel energie. Met zijn tweeën rijden bleek wel fijn. ,,Het zijn inderdaad urenlange etappes door de middle of nowhere. Je bent op elkaar aangewezen. Maar na een etappe was je finaal kapot. Dat komt mede doordat je niet in een uiterst comfortabele situatie slaapt. Dan is het fijn als er iemand is die je moed inspreekt en scherp houdt. Zo help je elkaar slechte dagen door.'' Cornegé vult aan. ,,Met bijna drieduizend man werd dagelijks een bivak - soort tentenkamp - opgezet. Er werd buiten geslapen in slaapzakken op de grond. Geen optimale nachtrust. Je was al gebroken als je weer moest rijden.''
Maar dat schepte wel een band met andere deelnemers. ,,Dakar is een stukje overleven. Hoe dichter je bij die finish komt, des te hechter de band wordt met andere deelnemers'', legt Raymond uit. ,,Zo kwamen we de professionele motorrijder Frans Verhoeven nog tegen. Dat zijn leuke dingen.'' Maar er was meer. De rijders waanden zich even topsporters en idolen. ,,Ik geloof dat we in de twee weken duizenden handtekeningen hebben gezet'', lacht Harry. ,,Elke supporter wilde een handtekening of op de foto.'' De sport blijkt in Zuid-Amerika volkssport nummer één. ,,Het waren hier de vrouwen die zich volledig uitdosten voor de wedstrijd. Ze juichten ons toe met vlaggen en spandoeken of zongen liedjes.'' Of het moment van uitvallen. ,,Tijdens de voorlaatste etappe waren er mensen op de route op het strand aan het barbecuen. Tegelijkertijd bekeken zij de wedstrijd. Een paar kilometer verderop hield de auto er mee op. Maar we konden de auto niet zomaar weghalen of achterlaten'', weet Dubbeldam nog. ,,Met Harry ben ik teruggelopen richting die mensen met de vraag of ze wilden helpen. Dat was geen enkel probleem als we maar even mee-aten. We waren toch al uitgeschakeld en verdienden een hapje eten volgens hen. Uiteindelijk hebben zij ons teruggebracht en geholpen de auto terug te brengen naar het kamp.''
Dankzij de mooie herinneringen hoopt Team Dubbeldam ooit weer terug te keren in de Dakar Rally. ,,Maar dan moet je wel de financiën rond krijgen, want het is een enorm duur geintje'', geeft Cornegé aan. ,,Sponsors zijn dan ook meer dan nodig. Zeker voor de amateurteams is ieder beetje welkom.'' Dubbeldam vervolgt: ,,Wij willen puur terug om de race nu wel uit te rijden. En daarmee de prestatie verbeteren. We willen opnieuw onze huid duur verkopen.''