Lees voor

Schrijftalent komt nog steeds te laat op school

21-02-2012 00:00
0 reacties

GORINCHEM - Stel je voor, je bent 17 jaar oud en je kunt jezelf al auteur noemen en dat terwijl je schrijftalent bij toeval werd opgemerkt tijdens het maken van strafwerk. Dit overkwam Tjeerd Leendertse, leerling aan het Lyceum Oudehoven en auteur van het boek 'Naast de schoolbanken'. In dit boek beschrijft Tjeerd in korte verhalen zijn tijd op de middelbare school.

Door Erik Schippers

Al op jonge leeftijd begon Tjeerd Leendertse met het schrijven van korte verhalen, maar pas sinds een paar jaar maakt hij er serieus werk van. ,,Een vriend vroeg of ik een stukje voor zijn website wilde schrijven, zo begon het. Ik zocht een manier om van frustraties af te komen.'' Zijn frustraties ontstonden voornamelijk doordat Tjeerd op jonge leeftijd zijn moeder verloor. De frustraties kon hij kwijt op papier en zijn talent uitte zich bij het schrijven van strafwerk. ,,Medewerkers van mijn vorige school kwamen erachter. Ik kwam vaak te laat op school en moest ik een opstel schrijven, ze dachten dat het een straf was maar dat was het niet voor me.''
Hij kreeg altijd veel feedback van vrienden maar twijfelde aan hun objectiviteit, daarom zocht hij contact met een uitgeverij. Vorig jaar september kwam hij in contact met Hans Huizenga, directeur van uitgeverij BoekenBoet. ,,Ik vroeg om commentaar en hij was onder de indruk en zo is het uiteindelijk begonnen.'' Een saillant detail om te vermelden is dat hij slechts elf dagen nodig heeft gehad om zijn boek af te ronden. ,,Toen ik te horen kreeg dat BoekenBoet met me aan de slag wilde kwam ineens allerlei inspiratie bij me naar binnen. Er staan wel dingen in die ik eerder heb geschreven en alleen wat heb aangepast.''
Achter de titel van het boek zit een verhaal wat zich richt op een karaktereigenschap van Tjeerd zelf. ,,Ik ben zelf nogal eigenwijs, normaal gesproken zit je in de schoolbanken maar ik heb altijd het gevoel dat ik iets anders ben door dingen die ik heb meegemaakt. Naast de schoolbanken is net even iets anders dan normaal.''
De inspiratie voor het schrijven haalt hij naar eigen zeggen uit kleine dingen, een voorbeeld hiervan is een bezoek aan een pretpark. ,,Ik was een keer in een pretpark en zag een achtbaan en toen kwam ik thuis en bedacht ik me hoe je daar emoties mee kan vergelijken, soms omhoog en vrolijk, dan in het diepe vallen en in een looping helemaal rond worden geslingerd.''
Voor Tjeerd voelt alle aandacht en het besef dat hij zijn eigen geschreven boek heeft voltooid heel onwerkelijk. ,,Ik denk steeds dat ik droom en dat ik zo meteen wakker schrik en realiseer dat alles gedroomd was. Het boek is eigenlijk beter dan ik had verwacht, ik lees nu dingen terug en denk: heb ik dit geschreven? Op school is iedereen helemaal trots, ik merk het op school ook. Iedereen wenst me succes en ze zeggen hoe leuk ze het vinden wat ik heb gedaan. Voor de school is het ook bijzonder dat zoiets gebeurd."
Ondanks alle belangstelling probeert Tjeerd toch nuchter en zichzelf te blijven. ,,Ik kom nog steeds te laat op school en ik ga me niet anders gedragen.'' Hij is niet van plan om het bij één boek te laten. Een idee voor een tweede boek is er al, dit zal zich gaan richten op zijn verleden.