Column: Gondelvaart

De gondels voeren afgelopen zaterdag van Giessen-Oudekerk door Giessenburg naar Hardinxveld-Giessendam. Met zo’n 25.000 bezoekers en 22 gondels dit jaar, is deze gondelvaart de grootste van Nederland. Ook dit keer was er voor dit ene moment enorm veel werk verzet. Dagen, weken en soms zelfs vele maanden aan voorbereidingstijd werden ingezet om de mooiste gondel te maken. En met zo’n prachtige zonsondergang was het ook geen straf om als toeschouwer langs de kant te staan. De eerste gondelvaart in Giessen-Oudekerk, werd op 31 augustus 1945 gehouden tijdens een Oranjefeest ter ere van de 65e verjaardag van de toenmalige koningin Wilhelmina. Waar het vroeger vooral verlichte schouwen waren, zijn het tegenwoordig bouwwerken die minstens mee kunnen dingen naar de nobelprijs van de architectuur.

Ook in sommige klassen, waaraan ik lesgeef was de gondelkoorts duidelijk te merken. Het huiswerk werd wat minder voorbeeldig gemaakt en er werd ook wel eens gevraagd of deze of gene wat eerder naar huis mocht, om nog even aan de gondel te werken. Afgelopen vrijdag bijvoorbeeld, toen één van mijn leerlingen in tijdnood kwam, zo vertelde ze. De paarden moesten nog uitgemest worden en dat moest gebeuren voordat het eenrichtingsverkeer tussen Hardinxveld en Giessenburg van kracht werd. Mij werd duidelijk uitgelegd dat de gondelvaart heel belangrijk was en dat ik dat als aardrijkskundedocent toch in moest zien. Daarna kwam het hoge woord eruit en kwam de vraag of ze een kwartier eerder weg mocht. Gelukkig moest ik zelf ook wat eerder weg en kon ik daarom alleen maar instemmend mompelen.

Er was zaterdagavond een enorme diversiteit aan gondels te bewonderen. Van een boot met vuurspuwende draken naar de basisschool en van Amstel Boulevard (scheepswerf) naar een molen. Het voer zaterdagavond allemaal langs. Elke gondel had wel iets speciaals en was mooi op zijn eigen manier. Het zal me niets verbazen als deze week alweer wordt gebrainstormd over de gondelvaart van 2026. Want de gondels van nu moeten natuurlijk weer overtroffen worden. Wat een prachtige traditie is de gondelvaart geworden en wat een moeite wordt er ingestoken. De leerling kwam deze week weer naar me toe. ‘Het was mooi hé, meneer?’ En dat was het. Mooie gondels, mooie versieringen in tuinen, mooie hoeveelheid toeschouwers. Gewoon een mooie traditie…

Willem Arkeraats