Postbode Juultje: Keuzes

Keuzes

Aan het begin van mijn wijk moet ik altijd met een zware postfiets een dijk over, dat kost met een zware postfiets enige moeite, maar op deze dag ging het vanzelf, want een van man van mijn wijk rijd achter me zonder dat ik er erg in had en duwde me net op dat moment dat ik over wil steken de dijk omhoog, hij zit namelijk op een elektrische fiets en ik op een gewone. Zo begint mijn dag weer goed, kan je daar niet elke dag gaan staan? Hij moet ook lachen natuurlijk, en roept nog: handig he.
Na een tijdje gewerkt te hebben kom ik bij een deur waar de slingers in de tuin hangen en alles al klaar staat voor de visite! En ik zie dat ze veel post hebben, en ik twee kaartjes met grote letters met een meisjes naam erop! En ik weet direct wie dat is! Suus is jarig vandaag! Ik hoor haar en haar ouders achter de deur praten, en ze doet op dat moment de deur open, met een zeer vriendelijk gezicht en een big smile! Ik zeg, jij bent jarig! Ja! En hoe oud ben je geworden? Ik ben zevenendertig geworden! En weer die big smile!
Ik feliciteer haar en geef haar haar kaartjes, haar wat oudere moeder staat achter haar “Wil je soms een stukje taart?” vraagt ze.
“Nou, dat is heel lief aangeboden van jullie, maar ik eet al maanden niks meer met toegevoegde suiker!”
“Knap zeg! Misschien dan een saucijzenbroodje?”
Ik moet lachen en zeg, nou ik eet ook al jaren geen vlees meer hoor!
“Nou wij eten ook steeds minder vlees met de jaren hoor! Misschien een stukje kaas dan postbode?”
Ja maar dat lust ik wel!
Moeder draait zich om en loopt terug en blijft een tijdje weg... En in de keuken hoor ik opeens, “Jonge of oude kaas?”
“Doe maar oude!”
Suus staat de hele tijd bij de deur en lacht met geknepen oogjes, en zegt niks.. Haar wereld is eenvoudig, iedereen is aardig tegen haar en ze heeft waarschijnlijk alleen maar liefde en knuffels te geven. Voor haar geen oorlog, geen nieuws want waarschijnlijk snapt ze dat toch niet, er is maar een ding belangrijk vandaag voor haar, ze is jarig en er komt visite! Haar moeder is ondertussen klaar en komt weer tevoorschijn met een plastic afsluitbaar zakje met stukjes oude kaas erin! Alstublieft postbode, geniet er maar lekker van! Zo een zeer eenvoudig gebaar van vriendelijkheid en ik mijmer verder tijdens mijn werk. En moet denken aan wat ik paar paar dagen geleden las op mijn telefoon wat me erg raakte, dat een man in Frankrijk zich vrijwillig liet pijnigen op een livestream op internet en mensen daarvoor betaalden om dat te zien en aanwijzingen te geven wat zelfs tot zijn dood leidde. Een mens is in staat tot veel uitersten in goede en in kwade zin het is aan ieder de keus welke kant je kiest. Ik kies voor het goede want ik geloof in het goede van de mensheid.

Postbode Juultje