Marijo heeft een opleiding textiele vormgeving gevolgd, maar door het werk van haar man woonde het echtpaar veel in het buitenland en deed zij nooit veel met die opleiding. Marijo belandde in de interieurinrichting en richtte zich op het opvoeden van haar jonge kinderen, maar toen het werk fysiek te zwaar werd, stopte zij. ,,Ik viel in een gat. Tot ik in een tijdschrift iets las over hoeden maken. Ik had gelijk interesse, omdat vormgeving en textiel hierin samenkomen. Ik volgde een workshop had mijn passie gevonden, plus een driejarige ambachtelijke opleiding in Antwerpen volgde en zo begon ik tien jaar geleden met hoeden maken.”

Het ambacht spreekt Marijo nog altijd aan. ,,Omdat je letterlijk en figuurlijk probeert iets vorm te geven. Ik ben altijd op zoek naar iets aparts. Veel mensen zeggen dat ze geen hoedenhoofd hebben, maar je moet kijken naar de stijl van de persoon en naar de vorm van het hoofd. Dan kun je een hoed dragen die bij je past. Verder kijk ik als iemand een hoed wil naar de kleding en de kleurvoorkeur. Het mooie van het materiaal waarmee je een hoed maakt, is dat je het zo kunt manipuleren zoals jij dat wilt. Bijvoorbeeld met vilt, stro, textiel en zelfs bamboe. Hoeden maken is heel divers en ik kan er nog altijd een uitdaging in vinden.”

Dat laatste laat de Sliedrechtse, die getrouwd is en een zoon en dochter heeft, elke twee jaar zien bij een tweejaarlijkse competitie in Frankrijk. Hierbij worden 500 hoeden ingestuurd vanuit de hele wereld. 100 hoeden worden geplaatst. Drie keer deed Marijo mee en al die keren zat haar hoed bij die laatste 100, die zes maanden lang te zien zijn tijdens een expositie. ,,Ik doe dit jaar voor de vierde keer mee. Elke keer maak ik speciaal voor deze wedstrijd een hoed.”

Draagt Marijo zelf ook hoeden? ,,Absoluut! Bij nagenoeg elke gelegenheid. Ik ben altijd al gek geweest op hoeden. Mijn zoon en man dragen ook vaak petten. Met een hoofddeksel heb je in de winter een lekker warm hoofd en in de zomer heb je minder last van de lichtinval van de zon. Ik heb dan ook vele hoeden in huis. Allemaal unica. Ik wil er wel de boer mee op om een deel te verkopen. De opbrengst wil ik doneren aan een goed doel: de Sinterklaas-actie via de Voedselbank Sliedrecht. Ik vind het fijn om binnen het dorp het een en ander te doen.”

Daarmee doelt Marijo ook op Knitted Knockers, een organisatie die gratis gebreide of gehaakte borstprothesen levert aan vrouwen met een geheel of gedeeltelijke borstamputatie. De Sliedrechtse is hier een van de initiatiefneemsters van. ,,In de bibliotheek kunnen onze vrijwilligers – ruim 20 vrouwen - die iets gemaakt hebben, eens per maand hun handwerken aanleveren. In de bieb ligt ook onze voorraad en daar spreken we af met mensen om een borstprothese te verstrekken. Zelf kijk ik naar de aanvragen die binnenkomen.”

Marijo vindt het belangrijk om zich in te zetten voor de doelgroep. ,,We zijn allemaal vrouw. Ik hecht echt niet zoveel aan mijn voorkomen, maar het is wel een deel van mijn vrouw-zijn. Het lijkt me een heel hachelijk iets als je een borst moet afstaan… Door iets simpels bieden wij vrouwen comfort. Deze handwerken worden enorm gewaardeerd.” Info via mail@marijo.nl.

door Eline Lohman