Anna studeerde schilderkunst op de Nationale Kunst Akedemie voor Schone Kunsten in Athene in haar thuisland Griekenland. Zij heeft ook Fresco en Schildertechniek van de Griekse Byzantijnse Iconen gestudeerd. Sinds 2002 woont en werkt zij in Nederland.

,,In die tijd waren er veel galerieën en kunstenaars in Gorinchem”, vertelt Anna in haar woonkamer, met naast zich aan de muur allerlei schilderwerken van haar hand. ,,Daar zijn er niet veel meer van over in deze stad. In Griekenland was ik iconograaf en werkte ik in een atelier, waar ik veel geleerd heb over kerken en religie. Dat werk heb ik meer dan tien jaar gedaan.”

Nu legt Anna zich toe op schilderen. Iets dat zij in haar vrije tijd heel graag doet. ,,In Nederland is geen vraag naar iconen. Ik maak ze nog wel voor wat mensen in Griekenland. Ik schilder van alles en met allerlei materialen, zoals olieverf en acrylverf. Hoe ik mijn stijl zou omschrijven? Niet helemaal abstract, maar ook niet heel realistisch.”

Het Nederlandse landschap vind ik prachtig – ik ben verliefd op het witte licht hier

Anna werkt graag binnen een thema. Zij doet voornamelijk inspiratie op in haar leefomgeving. De natuur en alle elementen daaromheen zijn haar inspiratiebron. Ze zoekt onderwerpen waar ze een uitdaging in ziet. Anna's focus ligt niet op de exacte weergave van de werkelijkheid, zij wil voornamelijk de sfeer van het kunstwerk aan de kijker overbrengen. ,,Het Nederlandse landschap vind ik prachtig – ik ben verliefd op het witte licht hier. Er is een brede horizon, zonder bergen. Dat spreekt me als schilderes wel aan. Nederland vormt echt een inspiratie voor mij.”

De 54-jarige schildert in periodes: soms dagen achter elkaar, soms een tijdje niet. ,,Ik moet er wel zin in hebben. Sommige kunstenaars schilderen elke dag, maar dat is niets voor mij want dan voel ik druk en dat wil ik niet. Het ligt aan mijn bui. Een half jaar geleden wilde ik graag een werk met oliepastel maken en toen ik 12 werken achter elkaar gemaakt. Ik kan best gestrest raken als het niet lukt met schilderen. Als het lukt, dan ben ik blij, maar ik ben ook een perfectionist, dus het moet wel kloppen. Wat ik in mijn hoofd heb, wil ik op het doek krijgen. Soms lukt één bepaald puntje niet en dan weet ik niet wat ik moet doen. Dan praat ik erover met bevriende kunstenaars of mijn man en zoon. Ik wil proberen wat rustiger te zijn tijdens het schilderen.”

In Griekenland zijn momenteel twee exposities te zien met werken van Anna: de ene gaat over homoseksualiteit, de ander over zwerfhonden. Zie ook annapatrou.exto.nl.

door Eline Lohman