75 jaar Vriendenschaar: Hangjongeren aan basis bloeiende korfbalvereniging

H'VELD-G'DAM - Terwijl het eerste octet van korfbalvereniging Vriendenschaar op het veld nog strijdt om in de overgangsklasse te blijven, viert de club op uitbundige wijze het 75-jarig bestaan. Het duet van preses René Remans met schaatslegende Erik Hulzebosch als Nick en Simon en een weerzien met de enige nog in leven zijnde oprichtster Willy Reijs-Verschoor waren afgelopen vrijdag twee hoogtepunten. Een gesprek met beide hoofdpersonen over toen en nu.

Door Jan Volwerk

,,Hangjongeren had je vroeger ook al", zegt de inmiddels 90-jarige Willy Reijs-Verschoor, één van de oprichters van korfbalvereniging Vriendenschaar uit Hardinxveld-Giessendam. ,,Op de Dam. Die jongeren, allemaal rond de 15 en 16 jaar, hebben Vriendenschaar opgericht.''

Willy Reijs-Verschoor woont inmiddels al tientallen jaren in Arnhem, was in totaal negentien jaar spelend lid van Vriendenschaar. Zelfs nog een tijdje toen ze door de liefde naar het oosten van het land was verhuisd. ,,In het weekeinde reisde ik dan heen en weer, maar dat was al snel niet meer op te brengen. Ik ben wel al die tijd lid in ruste gebleven. Vriendenschaar is voor altijd mijn club.''

Willy Reijs-Verschoor was vrijdag van de partij tijdens de jubileumreceptie. ,,Ik wilde eerst afzeggen. Ik ben normaal gesproken nog in een uitstekende conditie, maar heb juist nu last van een ontsteking in mijn been, waardoor ik pijn heb en niet lang kan staan. Het bestuur heeft me echter overgehaald omdat er anders niemand van het eerste uur aanwezig zou zijn. Er is een rolstoel voor me geregeld, maar nee, dansen zal niet meer lukken.''

De beginjaren van Vriendenschaar weet de in Giessendam geboren Willy Reijs-Verschoor zich nog prima te herinneren. ,,We woonden net weer in Hardinxveld-Giessendam. Ik ben in Giessendam geboren, maar daarna wel tien keer verhuisd. Door het werk van mijn vader. Hij was nauw betrokken bij de Zuiderzeewerken. Toen hij een vaste stek wilde hebben, heeft hij een huis laten bouwen aan de Parallelweg. Daar heb ik tot aan mijn huwelijk gewoond. Als tienermeisje hing ik altijd met leeftijdgenootjes op de Dam rond. Daar is het idee ontstaan om een korfbalclub op te richten. De naam Vriendenschaar is bij toeval ontstaan en was er eerder dan de club zelf. Ik riep in het begin dat we er voor moesten zorgen om zo snel mogelijk een hele schaar vrienden bij elkaar te krijgen. Toen riep iemand: 'Vriendenschaar, dat is een leuke naam'.

,,Zodra wij een twaalftal op de been konden brengen, is de club, nu 75 jaar geleden, opgericht. Job (Jacobus) Klop was onze eerste voorzitter'', vervolgt zij haar verhaal. ,,Hij was de oudste van ons groepje. Wij waren vijftien, zestien jaar, hij achttien. Dat was de enige reden. Hij was de oudste en zou dus wel de wijste zijn. Ik zat ook in het bestuur. Gewoon als lid. Ik kwam in actie als bijvoorbeeld de kas gecontroleerd moest worden. Verder werd Arnold Haring secretaris, Jans van Noordenne penningmeester en Reijer Dekker wedstrijdsecretaris.''

Een veld was in het begin wel een probleem. Willy Reijs-Verschoor: ,,Maar gelukkig waren we welkom bij de voetbalvereniging UNO (Uit Niets Ontstaan). Mede omdat Arnold Haring ook lid was van UNO. Het kostte ons vijftig cent per week. We moesten wel thuis omkleden. We hebben in die begintijd aan de Parallelweg wel op vier velden gespeeld. Het eerste kampioenschap, in 1938, hebben we gehaald op het middenterrein van de plaatselijke wielerclub Merwede. Het was een geweldige tijd. En ik ben er trots op dat de club na 75 jaar nog steeds bestaat en is uitgegroeid is tot een vereniging waar honderden mensen plezier aan beleven.''

René Remans heeft nog een paar dagen napret gehad van de start van de jubileumviering. ,,Ik heb onder meer genoten van gastspreker en voormalig winnaar van de Elfstedentocht Erik Hulzebosch. We hadden die man voor drie kwartier ingehuurd, maar hij is veel langer gebleven en heeft daarna nog gezongen. Ja, ook nog een duet met mij. Het was één groot feest. Een onvergetelijk samenzijn met vrienden. Want Vriendenschaar is nog altijd een vriendenclub. Iedereen staat altijd voor iedereen klaar. Onze club wordt gedragen door honderden vrijwilligers. Zo'n tweehonderd op een ledenbestand van 420. We hebben natuurlijk wel in onze statuten opgenomen dat ieder lid vrijwilligerswerk moet doen, maar dat wordt ook door iedereen geaccepteerd. En ook ouders van leden dragen hun steentje, zeg maar steen, bij.''

Remans, die drie jaar geleden de hamer overnam van Marcel van der Priem, heeft zelf nog in de jeugd van Vriendenschaar gespeeld. ,,Daarna moest ik op zaterdag werken en was mijn actieve loopbaan voorbij. Ik ben wel altijd betrokken geweest bij de club. In de jeugd, voor de lagere teams, op het vlak van sponsoring en de bar. Lid zijn van het dagelijkse bestuur was iets nieuws, maar ook een enorme uitdaging.''

Over de toekomst van de club is Remans duidelijk. ,,Het beste voor het Hardinxveldse product korfbal zou zijn als de twee plaatselijke korfbalclubs, HKC en Vriendenschaar, zouden samengaan. Beter vandaag nog dan morgen. Zo ontstaat een club met 800 leden, die zich dan kan meten met de betere korfbalclubs in de regio. Aan de Sluisweg beschikken we over een geweldige accommodatie voor een nieuwe fusieclub. Het oude bestuur van HKC dacht ook in die richting, maar met het huidige bestuur van de club uit Boven-Hardinxveld is over een fusie niet te praten. Jammer. Boven-Hardinxveld is allang geen apart dorp meer. Kinderen vanaf dertien jaar zitten bij elkaar in de klas en ons veld ligt op nog geen anderhalve kilometer van hun terrein. Zij moeten voor het zaalkorfbal zelfs nog verder weg.''

Remans vindt dat de gemeente zou moeten ingrijpen. ,,Die moet de beide besturen in een kamer opsluiten tot overeenstemming is bereikt. De gemeente kan ook tonnen besparen als we in één sporthal, maar dan wel met een horecagedeelte, worden ondergebracht. De Wielewaal zou gesloten kunnen worden. Nu moeten we om te trainen uitwijken naar accommodaties buiten de gemeente.''