Column: Reuring over Chinees, Kameleon en een gestolen fiets

Vergeet het zwembad, laat het zonnepark achter je! Er is iets wat veel meer aandacht vraagt in Hardinxveld. Het is blijkbaar zo belangrijk dat Powned meende er een item over te moeten maken. Het zorgde namelijk al een paar weken, zelfs hier op deze mooie plek in uw Kompas, voor de nodige reuring: we missen en masse de Chinees in ons dorp. De verslaggeefster met de roze microfoon deed hier en daar een onderhoudend interviewtje, bombardeerde wethouder Nederveen tot wethouder Chinees cultureel erfgoed, waar ik zelf smakelijk om moest lachen, en besloot het item ludiek af te sluiten door dorpsgenoten te verleiden tot wat minder woke imitaties en liedjes. We hebben er weer een paar BH-ers bij en ons dorp staat weer lekker op de kaart.

Dan was er nog wat persoonlijke reuring: De fatbike waar ik regelmatig op door het dorp vloog is vakkundig ontvreemd bij station Boven-Hardinxveld. Ik stapte uit de trein, liep naar de plek waar ik mijn pareltje had gestald en zag enkel nog een volledig intact hangslot hangen. Alsof Houdini himself was langs geweest. Daar het rijbewijs nog steeds niet is gehaald, ben ik vrij afhankelijk van de fiets, en na wat belletjes en appjes konden we op zaterdagochtend bij een gepensioneerde fietsenmaker op ‘de Buurt’ een fiets ophalen voor een mooie prijs. Hij had nog twee fietsen staan. Een dames- en een herenfiets. Nu ben ik niet zo gecharmeerd van fietsen met dunne bandjes en mountainbikes met kleine zadels. Vise versa zal dat ook zo zijn denk ik. Het enige wat een beetje in mijn straatje past is een transportfiets met dubbele stang en dubbeldikke banden. En zie hier het toeval (of toeval, ik zou willen zeggen: ,,Het moest zo zijn”): de goedgehumeurde man bleek exact deze fiets nog te hebben staan.

Diezelfde avond fietste ik, want vliegen was er dus niet meer bij, naar een uniek evenement wat al een aantal jaar voor reuring zorgde: de reünie van de Kameleon. Mensen zagen elkaar na jaren weer en gingen met elkaar een jaar of wat terug in de tijd. Het enige verschil was dat iedereen wat ouder was geworden, de dansmoves hier en daar wat minder soepel gingen en dat er buiten moest worden gerookt. Het smaakte naar meer.
Zomaar een weekje vol reuring. En dan blijven er mensen in het pluche roepen dat er in Hardinxveld zo weinig gebeurt en dat inwoners maar eens met ideeën moeten komen. Er wordt genoeg georganiseerd, vaak buiten de gemeente om, denk aan de braderieën, de culturele dag en binnenkort het Hardinxfest wat een mooi cultureel festival belooft te worden als in de insiders mag geloven. Genoeg reuring in het vooruitzicht!