Column: Consultatie-confrontatie

Kind nummer vier werd pasgeleden vier jaar, dus voel ik eindelijk ruimte om zo’n twaalf jaar consultatiebureau-ergernis te spuien, daar de jongste spruit daar gelukkig niet meer aan onderworpen wordt. Laat ik beginnen met dat ‘consultatie’ ‘raadpleging’ betekent. 

In mijn optiek zou een consultatiebureau een plaats moeten zijn vol kleurtjes, zachte kussens en speelgoed waar je terecht kunt voor advies over de opvoeding. Geen kil hokje waar een evenzo kille consulatiebureaumedewerker vertelt op welke manieren je kind net niet binnen de curves past, waarna je met een schuldgevoel intens onzeker weer naar huis wordt gestuurd met verplichte tips en een amazonewoud aan ‘nuttige’ folders.

Kijk, dat je nét geen arts kon worden, wil niet zeggen dat je je zuurheid en frustratie over je eigen onkunde moet botvieren op alle net-geworden ouders. Bewaar dat vooral voor tijdens je work-out in de gym of je bezoekjes bij je lifestylecoach. Bij kind nummer één kwam mijn vrouw meerdere malen onzekerder thuis dan dat ze naar het consultatiebureau ging. Blijkbaar zijn ze vrij indringend daar. Kleine voetnoot: mijn vrouw werkt in de kinderopvang op de babygroep.
Laatst kwam het gevreesde bureau weer ter sprake op een verjaardag. Één van de aanwezigen was langs geweest, hun kind is een gezonde Hollandse jongen met een actieradius waar menig kleuter een puntje aan kan zuigen, en had door de consultatieheks het stempel ‘obese in ontwikkeling’ gekregen. HET KIND IS VERDIKKEME VIER! Er werd dringend geadviseerd om iets aan zijn gewicht te doen. Wanneer binnen afzienbare tijd zijn gewicht niet binnen de curve viel, moest hij naar een diëtist, want anders zou het gevaar bestaan ‘dat hij op school wordt gepest en hij niet kan meekomen tijdens de spelletjes en gymles’ Serieus? Zoals gezegd rent, springt en speelt het kind in de rondte dat het een lieve lust is, maar dat past waarschijnlijk nergens in de curveformule.

Ik ben benieuwd welk dringend advies wordt gegeven aan ouders van kinderen met rood haar. ,,Tsja wij adviseren toch elke maand even een haarspoelinkje, statisch gezien worden kinderen met rood haar vaker uitgescholden”. Aan ouders van kinderen met een bril? ,,Ja en dan hebben we hier een kortingsfolder voor een ooglaserbehandeling, twee ogen voor de prijs van één, want kinderen met een bril worden echt vaker nageroepen en zo’n bril is ook wel een extra risico wanneer het kind bijvoorbeeld gaat voetballen, dus adviseren we als sport eigenlijk alleen schaken en dammen”

Wanneer leren we nu eens dat dat ieder mens uniek is en dat je mensen nu eenmaal niet in een curve kunt klemmen. Maak van dat consultatiebureau nu eens een gezellige plek waar ouders met plezier naar toe gaan, omdat ze er bruikbare adviezen krijgen en waardevolle ondersteuning. Kortom waar ze (om maar weer even een kotsmanagementterm erin te gooien) in hun kracht worden gezet in plaats van dat ze met een schuldgevoel onzeker weer huiswaarts keren. Dan wordt consultatie weer écht consultatie en geen confrontatie.

Walter Leendertse