Postbode Juultje - Zwart wit

Net begonnen met mijn werk en ik zie de grote blauwe strik al hangen bij het huisje, leuk zeg! Even later kom ik de snelle kaartjes al tegen voor het adres. Moet even nog vijf stappen verder doen om  in een steegje bij een ander adres nog wat in de brievenbus te gooien, draai om en daar staan ze: twee oudere mensen, de vrouw met een papieren zakje in haar hand maar die loopt door naar de voordeur en staat naar binnen te kijken bij het adres met de blauwe strik. Maar de man niet en die groet me vriendelijk. Ik kijk in een ouder wordend gezicht met zeer borstelige grijze wenkbrauwen die ver over zijn oogleden reiken, maar ik kijk wel in zeer vriendelijke ogen.
,,Goedemorgen, gaan we op kraamvisite?” ,vraag ik de man met zijn donkergrijze pet. Heel zijn kledingkeuzes os erg opvallend te noemen, hij past wel goed bij zijn vrouw die nu bij de voordeur staat en de bel afstraft.

Dit oudere stel zou niet misstaan in een zwart wit film van pakweg 1900.
Alles wat ze aanhebben is zeer donker grijs en valt op door soberheid en is zeer simpel. De rok van de vrouw gaat tot ver over de knie en eindigt ergens net boven de enkels.

Het grijze lange haar strak met streng vastgesnoerde knot achter het hoofd. De beste man antwoordt vriendelijk en zegt dat het een achterkleinkind betreft, en dat ze blij zijn dat ze nog op tijd een huisje hebben gevonden, want in Streefkerk konden ze niet slagen.
We praten even en ik loop glimlachend verder. Wat een heerlijke mensen! Halverwege mijn wijk kom ik bij een deur en die zwaait direct open. Een jonge vrouw met blond geverfd haar in een zeer korte hotpants en mini-shirt die haar buik bloot laat ,pakt de brieven die ik in mijn hand heb voor haar voor ik ook maar iets kan zeggen.

Ze heeft koptelefoon op haar hoofd en praat hard in het Engels tegen iemand aan de telefoon die ze via haar koptelefoon kan horen. Haar Engels is zeer gebrekkig en ik weet dat ze uit Polen komt. My card is arrived! Thank you! Thank you!
En daar gaat de deur al weer dicht! Deze postbode is weer verbaasd want het verschil in de mens kon niet groter wezen.

Postbode Juultje