Peulenpraat: Deal

In onze huidige maatschappij hebben we veel met deals te maken. Voor wat, hoort wat. En het liefst met harde afspraken over de wensen, kosten en baten van beide partijen. Ook in de politiek ontkom je soms niet aan enige duidelijkheid en wordt er met de nodige compromissen een deal gesloten.

Het wordt ongemakkelijk wanneer deals over mensenlevens gaan, over een veilige plek om te overleven. Het wordt nóg ongemakkelijker wanneer er zoals afgelopen raadsvergadering met mensen wordt gedeald, terwijl enkele ogenblikken eerder het christelijke karakter en samenhorigheid van het dorp wordt aangehaald als iets waar we vooral enorm mee willen doorgaan.

Even in Jip-en-Janneke taal: de meerderheid (SGP, PvdA en T@B) wil best Oekraïners uit de regio opvangen, maar alleen als ze zeker weten dat de 110 asielzoekers, die volgens de spreidingswet moeten worden geplaatst in Hardinxveld, ergens anders in de regio worden geplaatst. Als ze die zekerheid niet hebben: dan ook geen Oekraïnedeal met de regio, met als hoogstwaarschijnlijk gevolg dat de regio gaat zeggen: “Zoek dan maar lekker zelf uit hoe je aan de spreidingswet voldoet” Om even een beeld te schetsen over hoeveel asielzoekers Hardinxveld nu opvangt: precies 0. Hoe wil je dan überhaupt met ruilmiddelen (nogmaals het gaat om mensen, maar ik wist even geen beter woord) naar de onderhandeltafel komen als je ook nog eens, onder de huidige voorwaarden, geen extra Oekraïners wil opvangen?

Ik kwam na enig onderzoek erachter dat ik al die tijd blijkbaar de verkeerde bijbel heb gelezen. Als ik het goed begrijp zegt de Barmhartige Samaritaan tegen de beroofde Jood zoiets als: ,,Blijf nog even liggen, ik ga er eerst even achteraan wie er voor mij garant staat, mocht ik ook overvallen worden. Heb je nog even een paar minuutjes?” Blijkbaar moet ik de eerste verzen van Hebreeën 13 als volgt lezen: “Houd de onderlinge liefde in stand en houd de gastvrijheid in ere, maar maak harde afspraken, want zo hebben sommigen in onwetendheid naast engelen ook een bak ellende gehuisvest” Nu je het zegt, volgens mijn is de vierde van de werken van barmhartigheid ook: Vreemdelingen herbergen op voorwaarde dat je er zelf ook een slaatje uit kunt slaan.

Ik kon enige teleurstelling richting de SGP en PvdA niet verkroppen na het zien van afgelopen raadsvergadering. Zijn uitwisselingen, compromissen en onderhandelingen de nieuwe sociale dan wel christelijke norm voor naastenliefde geworden? Heb je liever een goede deal of een goede ziel?

Walter Leendertse