Peulenpraat: Nar

Drie weken geleden schreef ik een column waarin ik onder andere mijn teleurstelling uitte richting de SGP en de PvdA. Een column die on- en offline veel stof deed opwaaien. Dan is een column wat mij betreft geslaagd. De SGP plaatste in overleg een mooie reactie die precies verwoordde wat ik met mijn column beoogde: het ongemak van mensen als onderhandelmateriaal. De PvdA besloot afgelopen week hun raadspraat te gebruiken voor een reactie. Wat een verademing! Wat blijkt: Gert Maas blijkt wél gewoon een enigszins fatsoenlijk stuk te kunnen tikken zonder gescheld en getier. Natuurlijk waren er op- en aanmerkingen te maken over logica, stijl en taal, echter laten we niet op alle slakken zout leggen. En ‘plaatselijke nar’ klinkt tenslotte al een stuk aardiger dan ‘ratje’ of ‘Ik heb de indruk dat je vroeger vast vaak gepest bent op school en dat is best akelig nu jezelf voor de klas staat.’ 

Dit was een heel ander raadslid dan dat we op Facebook regelmatig treffen. Chapeau! Dat mijn achternaam niet volledig werd uitgeschreven maar als een crimineel werd afgekort zal te maken hebben gehad met het aantal tekens wat anders overschreden werd. Of mijn achternaam is gewoon te moeilijk, getuige het feit dat op de toetsen die ik afneem op school, mijn achternaam ook in honderdvijftig variaties voorbij komt. Ik werd dus ‘de plaatselijke nar’ genoemd. Een eretitel waar ik Gert Maas graag voor dank. Ik zal hem met trots dragen. ,,Waarom in de lieve vrede?” vraagt u zichzelf misschien af.

 Daarvoor moeten we even de geschiedenis induiken. Een nar werd in de Middeleeuwen vaak ingehuurd aan het hof om dingen te zeggen die eigenlijk niet door de beugel konden of om dingen te berde te brengen die anderen niet durfden te zeggen. Sterker nog, hij werd fors betaald om tijdens urenlange diners de plaatselijke overheid eens flink te roasten en voor schut te zetten. U begrijpt, ik voelde me enorm gesteund door de geuzennaam die ik van de plaatselijke PvdA kreeg. Ik was zo content dat ik na enig wikken en wegen heb besloten dat de plaatselijke PvdA voor de diensten die ik afgelopen jaar hebt geleverd en wellicht nog zal leveren geen gage verschuldigd is. 

Volgend jaar zal ik kijken of ik een vriendenprijsje kan maken: misschien iets met de eerste drie maanden gratis? Daarna kijken we wel. Misschien is dan mijn rol dan wel voor een groot deel uitgespeeld. Enkel een coalitie, daar kan een nar niet zoveel mee.