Peulenpraat: Alledaagse kunst

Onlangs werd er in ons prachtige dorp een muurschildering gepresenteerd. Mijn culturele hart maakte een sprongetje en ik hoop dat het een begin is voor meer moois. Tegelijkertijd begrijp ik dat velen een moeilijke verhouding hebben met dergelijke initiatieven.

Bij cultuur denken velen direct aan een experimentele balletvoorstelling over het wel en wee van non-binaire Palestijnen in een azc. Bij het woord ‘kunst’ denken sommigen zelfs: ‘“Haal die ‘n’ en die ‘s’ maar weg!” Maar: het is zoveel breder dan dat. Het is eigenlijk overal en dat is goed nieuws voor u, de trouwe lezer.

Uw schrijver wil vandaag een warm pleidooi houden voor de rijke wereld van kunst en cultuur. Er is voor elk wat wils en de mogelijkheden zijn eindeloos. Als u weer onderweg bent naar de dagelijkse marteling der loondienst, en u in die lange rij van lotgenoten staat, kijk dan eens om u heen. De auto waarin u zit: ooit een onhaalbare droom. De weg: ontworpen, aangelegd, geasfalteerd. Het landschap: geen toeval, maar zorgvuldig gepland. De drieënzestig reclamezuilen: tactisch neergezet en met teksten waar minstens tien seconden over nagedacht is. Zelfs uw buurman in de file heeft een verhaal, misschien niet heel goed, maar toch.

Nu ik deze hippie-achtige tekst typ, vraag ik me af of ik misschien midden in een ayahuasca-trip zit, waarvan ik vergeten ben dat ik me ervoor heb aangemeld. Toch sta ik er volledig achter. Kunst heeft het vermogen om de dagelijkse patronen een beetje te doorbreken. Niet alles is mooi; voor lelijkheid moet ook plaats zijn. Als ik oude columns teruglees, krimp ik soms ook ineen. Maar ik zie ook stukken waar ik niet direct van hoef te braken. Zonder laag, geen hoog, zonder licht, geen donker, zonder kwaad, geen goed, enzovoort.

En dan heb ik het dus nog niet eens over alle muziek, film, schilderkunst en beeldende kunst. Mocht u hier nog inspiratie en tips voor zoeken, dan kunt u altijd bij mij terecht. Het eindeloze culturele reservoir bevat genoeg voor iedereen en ik denk echt dat we er als samenleving een klein stukje op vooruit kunnen gaan, als we daar iets meer voor openstaan. Dus: mocht u weer lezen over een moeilijke toneelvoorstelling waarin katten symbool staan voor het verval van de postmoderne tijd, of een reclame zien dat ‘Soldaat van Oranje’ nu echt echt echt gaat stoppen in 2030, bedenk dan: er is meer. Veel meer!

Gijsbert Ambachtsheer