Column: Gezellig, die dood!

We zijn weer bijna zover. Eind oktober hangen de lijken weer aan de gevel. Schedeltje voor het raam. Grafsteen in de tuin. Bebloed kinderhoofdje erbij. Nog even een afgehakte hand op tafel en we zijn klaar om ‘Magere Hein’ welkom te heten.

Ik blijf Halloween een krankzinnig feest vinden. We zijn blijkbaar zo afgestompt geraakt dat we de dood inmiddels toejuichen en gewoon als kinderfeest verkopen. En begin nou niet met slappe argumenten als volksvertier. Je laat kinderen van vijf jaar toch ook geen horror kijken? Komen problemen van, weet iedereen.

Geen weldenkend mens zal zeggen dat het verstandig is om kleine kinderen voortdurend met dood, bloed en verminking te confronteren. We beschermen ze er meestal tegen. We hebben nogal wat jongeren rondlopen met angst, somberheid en zelfs verlangen naar de dood. Niet dat dit direct komt door Halloween, maar toch. Eind oktober hangen we diezelfde dood voor de gezelligheid aan de voordeur. Kan geen kwaad zeker?

Een prinses, piraat of clown is niet spannend genoeg meer. Nee, dochterlief moet met bloed uit haar ogen over straat en zoonlief met een hakbijl door zijn schedel. Zak snoep mee en aanbellen maar. En dat moet ik leuk vinden? Ik niet. Sinds wanneer zijn we zo doorgedraaid dat we de dood vieren? Zie je ernaar uit ofzo?

Kinderen mogen niet meer vies worden, hutten bouwen, vuurwerk afsteken, zwemmen in de rivier en zeker niet te veel blootstaan aan problemen, want guttegut, ze zouden zich bezeren of teleurgesteld raken. Maar ach, de dood vieren? Zit geen enkel kwaad in toch?

Mijn kinderen vinden het waarschijnlijk een supertof idee om drie liter cola, vier blikken Red Bull en zes zakken chips voor het slapengaan te verorberen. Maar daarom hebben ze ouders. Die zeggen nee, leren ze dat niet alles wat leuk lijkt ook goed voor ze is en verbieden dingen die niet zo best voor ze zijn.

Op allerlei vlakken wordt gesproken over ‘shaming’. Dingen die vroeger normaal waren, daar zou je je ineens voor moeten schamen. Nou, ik heb er nog eentje. Wat mij betreft komt ‘Halloween-Shaming’ met stip op nummer één. Te beginnen bij scholen, winkels en restaurants die onze kinderen ieder jaar weer enthousiast deze wanstaltige doodscultuur in trekken.

Ondanks dat jíj misschien de dood niet zo erg vindt om mee te spelen, zou je je kunnen afvragen of het werkelijk de moeite waard is om je kinderen te presenteren aan ‘Magere Hein’? Hij komt ook een keertje langs voor jou, want dood gaan we allemaal. Heb jij je deur alvast open gezet? Of zou je toch kiezen voor het leven?

Leo van Wijngaarden