Postbode Juultje bezorgt vooral steeds meer pakjes in Hardinxveld-Giessendam

HARDINXVELD-GIESSENDAM Wie kent niet het vrolijke liedje ‘Please Mr. Postman’. Een heerlijk liefdesliedje over iemand die smachtend op de postbode wacht voor een kaart of brief van haar geliefde. Het nummer kwam voor het eerst uit in 1961, toevallig ook het geboortejaar van postbode Juultje uit Hardinxveld-Giessendam.

Mister Postman is inmiddels ook Misses Postman, zoals postbode Juultje. Ook in Hardinxveld-Giessendam wordt soms nog verlangend uit gekeken naar de postbode. Voor een kaartje, een tijdschrift, een pakje of even een groet vanaf de postfiets. Deze week staat de fiets even ‘werkloos’ in de schuur bij postbode Juultje vanwege een kleine ingreep, maar straks gaat ze weer op pad. Ze begon ooit met post bezorgen bij Sandd, maar switchte na een jaar naar de Postnl. ,,Bij Sandd kreeg je per poststuk betaald en moest je alles zelf sorteren. Op het postkantoor vroegen ze toen een keer of ik niet bij hen wilde komen werken en toen heb ik gesolliciteerd en had direct een nieuwe baan.” Dat is inmiddels al vijftien jaar geleden.

VEEL PAKJES

In de voorbije vier jaar konden de lezers van het Kompas maandelijks genieten van haar belevenissen onderweg. Vorige week verscheen haar laatste column in het Kompas. Lezers zullen haar missen, ze kreeg al een kaartje thuisbezorgd. Toch weet nog lang niet iedereen in Hardinxveld-Giessendam wie postbode Juultje nu echt is. En dat wil ze vooral graag zo houden. Maar ze wil wel graag vertellen over haar werk. ,,Ik vind vooral het buiten zijn leuk. Ook heb ik echt al van alles bij mensen door de brievenbus gestopt. Toen ik begon kregen mensen gemiddeld drie poststukken per dag, nu is dat gemiddeld drie per week. Wel breng ik nu veel meer pakjes rond. Ik heb nu drie soorten post; kleine post, grote post en pakjes. Omdat deze niet gesorteerd worden, moet je je hoofd er goed bij houden. En niet ieder pakje past door de brievenbus.” 

TACHTIG JAAR

Juist door de pakjes heeft ze dagen dat ze soms negen tassen met post bezorgd in haar vaste wijk Over ‘t Spoor. Gemiddeld loopt ze zo’n twaalf tot dertien kilometer per dag tijdens het postbezorgen. Veel van haar collega’s zijn al wat ouder. ,,Ik heb zelfs een collega van tachtig jaar.” Zelf heeft ze nog steeds plezier in haar werk, ook al maakt ze deze zomer haar tiende reorganisatie mee en gaat ze straks een dag minder post bezorgen.

SCHRIJVEN

Van alle bijdrages van postbode Juultje in het Kompas is toch vooral de eerste aflevering haar altijd bijgebleven. ,,Die mevrouw waar ik over schreef hield die krant altijd bij zich, zelfs nadat ze verhuisd was, moest die krant mee.” Ook na haar laatste bijdrage in het Kompas wil postbode Juultje blijven schrijven over haar ervaringen, ook omdat ze altijd leuke reacties kreeg op haar belevenissen onderweg. Ze wil haar verhalen straks gaan delen op social media. 

BIESBOSCH

Naast het schrijven heeft postbode Juultje nog vele talenten. Zo mag ze graag tekenen en schilderen, aan de muren in haar knusse woning hangen schilderijen en tekeningen van onder andere haar drie kinderen. Maar ze geniet ook van het fotograferen in de natuur of gewoon in haar eigen achtertuin. Zo is ze vaak te vinden in de Biesbosch, bijzondere vogels worden ingevoerd op www.waarneming.nl