Ingezonden: Reactie op Peulenpraat

Wat ik mijn geachte confrère niet kan ontzeggen in de laatste Kompas, is dat als hij eenmaal op gang is dan snijdt hij wel mooie onderwerpen aan. Maar de andere kant van de medaille is dat zijn schrijven bij mij altijd weer een veel vragen oproept. Hij is dat wel gewend en kan wel een stootje hebben. Ik weet hoe hij het bedoelt.

Ga van boven naar beneden net zijn opmerkingen om er structuur in te houden:

Ons soort mensen? Wie zijn dat? Mensen in de kerken of buitenkerkelijken? Het is mij om het even. Wij hebben allen gezondigd en zijn van dezelfde adamitische lap gescheurd. Op zich kunnen we weinig goeds van de mens verwachten. Kain sloeg Abel al dood. Ons soort mensen zou een stiekeme comfortzone zijn? Je mag blij zijn als je bij een kerk mag horen waar het zuivere Evangelie nog wordt verkondigd. Kerk is Ekklesia, de door God samengeroepen Gemeente. Dat is de beste schuilplaats. En of die Gemeente ook wel eens een mooi lied zingt of de psalmen Davids, dat zijn bijzaken. Echter: Het geloof is uit het gehoor, door het Woord. Hoe zullen zij geloven zonder prediking, blijde Boodschap. Zet de oude palen niet terug broeder. 

Een Evangelie dat bedoeld was voor de wereld? Wereld is ook de kerk. Evangelie is energos, dynamiet, niet veilig opgeborgen in een kastje. Woord is tweesnijdend scherp zwaard. Er gebeurt altijd iets onder de rechte verkondiging van Gods Woord. Het dynamiet ontploft. Generaties glijden weg. Ik heb u in beide handpalmen gegraveerd. Er valt niemand uit Gods hand. Ik hou net als Ghandi ook niet van het eigengerechtigde godsdienstige christendom. Maar God houdt in Zijn Zoon wel van mensen, allerlei slag, tong, taal en natie. Dat noemen we eenzijdige genade. 

Er zal er niet één worden gemist. Daar zorgt God voor tegen alles in. Christenen op Jezus lijken? Aan die uitdrukking moet ik wennen. Door het geloof zijn wij IN Christus, dat is de Bijbelse lijn. Op Christus kijken is wel erg optimistisch. Dan zouden mensen wel meer deze Jezus willen ontmoeten? Dit is niet realistisch. Christus werd naar het kruis gedreven, dat is de realiteit. De Zijnen hebben Hem niet aangenomen. Maarrrr..... Jezus Christus liep met de Emmausgangers mee. Alleen toen de ogen geopend werden zagen zij Hem. Was ons hart niet brandende in ons.

De zorgen van Leo die deel ik, alleen heb ik andere accenten gelegd. Die van genade en ontferming. Het is niet die wil, noch die loopt maar Gods ontferming. Het manco van de kerk kan zijn dat de genade verkwanseld wordt voor doen van de mens. En dan gaat Jezus Christus naar de achtergrond. Dat is pas erg. 

Hartelijke groet Rijk Kroon