Raadspraat: Ontspullen

Iedereen kent die ene kast. De la die niet meer dicht kan. De schuur waar je alleen nog zijdelings doorheen kunt. We bewaren. Voor het geval dat.

Ik begon met één keukenla. Alles eruit. Wat een mens al niet bewaart: drie kurkentrekkers, terwijl we al jaren flessen met draaidoppen kopen. Een knoflookpers die nog nooit een knoflook heeft gezien. Pasjes van de bibliotheek uit 2008. Daarna volgden de zolder en de schuur. Daar een doos vol opladers van apparaten die allang niet meer bestaan.

Wegdoen voelt aanvankelijk als verlies. Of dat een fase van je leven echt voorbij is. Daarom stel ik mezelf bij twijfel niet langer de vraag: “Kan ik dit ooit nog gebruiken?” Ik vraag: “Zou ik dit vandaag opnieuw kopen?” In negen van de tien gevallen is het antwoord nee.

Het huis wordt er niet alleen leger van, maar vooral lichter. Minder spullen om af te stoffen, over te struikelen of je schuldig over te voelen.

Wat weg kan, hoeft bovendien geen afval te worden. Kleding kan naar de kringloop en speelgoed naar een jong gezin. Zo krijgt wat bij ons stof verzamelt elders een tweede leven.

Daar raakt ontspullen aan duurzaamheid. Minder kopen betekent minder grondstoffen, vervoer, verpakkingen en afval. Hergebruik versterkt bovendien de lokale gemeenschap. Rentmeesterschap noemen we dat in de christelijke traditie: zorgvuldig omgaan met wat ons is toevertrouwd, oog hebben voor de schepping en delen met anderen.

Het begint dichtbij: ruimte voor kringloopwinkels, reparatie-initiatieven, deelkasten en goede afvalscheiding. Duurzaamheid zit niet alleen in grote plannen, maar ook in kleine keuzes. Soms begint een betere wereld gewoon met die ene keukenla.

En het mooiste? Wat jij wegdoet, maakt een ander blij. Via de kringloop. Via Marktplaats. Zo verhuist je verleden naar iemands toekomst.

Wim de Ruiter, Burgerlid ChristenUnie

Meepraten of reageren? Of heeft u een ander goed idee? Mail dan naar griffie@hardinxveld-giessendam.nl