Buurtbewoners in Boven-Hardinxveld vol vragen over dood negen-jarig jongetje

BOVEN-HARDINXVELD Buurtbewoners in de Oranjebuurt en vooral in de Prinses Marijkestraat zijn verbolgen over het gebrek aan informatie en steun vanuit de gemeente Hardinxveld-Giessendam na de vondst van het lichaam van het negenjarige jongetje. De burgemeester liet zaterdagmiddag via de site van de gemeente weten dat ze begrijpt dat het incident veel impact heeft op de gemeenschap, toch wordt pas donderdagavond een samenkomst voor directe buurtbewoners gehouden in ‘t Hart in Boven-Hardinxveld.

Een van de buurtbewoners toog maandagmorgen om negen uur zelf naar het gemeentehuis, vooral om meer informatie over de dood van het negenjarig jongetje en wat er nu precies gebeurd is in de woning aan de Prinses Marijkestraat. Pas maandag aan het einde van de middag werd ze teruggebeld met de mededeling dat donderdag een avond wordt gehouden voor buurtbewoners. Ook werd maandag aan het einde van de dag een brief bezorgd in de straat. ,,Je haalt je van alles in je hoofd over wat daar is gebeurd. Toen ik zaterdagmorgen geschreeuw hoorde en daarna de sirene en een ambulance zag, dacht ik direct aan een van de bewoners verderop in de straat. Ik vroeg bij de politie wat er gaande was, maar die zegt niets. Alles wat we hoorden was via via. Van officiële zijde hebben we niets gehoord. Wie heeft bijvoorbeeld 112 gebeld? Zo akelig wat er is gebeurd, je hoort dat de moeder vastzit, maar voor hoe lang? En wat als ze straks vrij is, duikt ze dan ineens op in de straat? Niemand kan daar antwoord op geven.”

HUILEND IN DE AUTO

De buurtbewoners leerden de moeder kennen als een rustige vrouw, die vooral relaxed overkwam. Ook al was haar zoon soms nadrukkelijk luidruchtig aanwezig, er was nooit sprake van stemverheffing. ,,Toen ze hier net kwam wonen, vertelde ze dat ze in het onderwijs werkte. Zelf werk ik veel, maar het viel me wel op dat ze eigenlijk altijd thuis was. Dat jongetje ging niet naar school, dus misschien bedoelde ze dat. Je zag ze altijd samen naar de speeltuin gaan, skeeleren of zwemmen. Haar ouders kwamen regelmatig op bezoek, ook dat waren aardige, sportieve mensen die met de jongen gingen skeeleren. Zijn oma zag ik zaterdagmorgen huilend in de auto zitten, ik twijfelde nog of ik naar haar toe zou gaan. Ik zou die ouders ook wel een kaartje willen sturen, maar ik weet niet waar ze wonen.” Ze zou ook wel naar de begrafenis van de jongen willen, maar ook daar heeft ze nog geen informatie over. Die zaterdag kwam de politie ook bij haar aan de deur om te vragen wanneer ze de moeder en het jongetje voor het laatst had gezien. Omdat ze ook vrijdag had gewerkt, kon ze daar geen antwoord op geven. 

ONVEILIG

De schok in de buurt wordt nog verergerd door een andere buurtbewoner in hetzelfde rijtje waar de buurt heel veel last van heeft, onder andere door drank- en druggebruik. Deze man is door Fien Wonen eerder uit een woning enkele straten verderop gezet, maar woont sinds een jaar in de Prinses Marijkestraat. ,,Hij is de schrik van de buurt. Mensen zijn echt bang voor hem, hij intimideert ons, stookt een vuurtje in de voortuin en gooit zijn rotzooi op straat. Zelfs als we daarover klagen, komt helemaal niemand kijken. Ook de wijkagent zien we hier nooit. Die zaterdagmorgen dacht ik echt dat hij door het lint was gegaan, in plaats van de dood van dat jongetje. Als zo iets mega onverwachts gebeurt, dan denk je in wat voor buurt wonen we toch? Wij voelen ons echt onveilig en woongenot is hier echt afwezig.”