Column: Tropenrooster

Eindelijk na een lange periode van regen en gekwakkel liet de zon zich vorige week in volle glorie zien. Iedereen blij zou je zeggen, maar nee nu was het weer te warm volgens sommigen. Ik kreeg dinsdag eind van de middag een berichtje van een moeder van één van mijn mentorleerlingen of er ‘morgen misschien een tropenrooster zou zijn, omdat het 30 graden zou worden’ Nu moet u weten, scholen mogen zelf bepalen wanneer er een tropenrooster wordt ingezet en hoe dat tropenrooster eruit komt te zien. Omdat er voorheen ‘op gevoel’ een tropenrooster werd ingezet (Meestal was het moment dat de enigszins grofgebekte collega met Rotterdamse roots naar beneden kwam met de mededeling dat hij ‘net zo hard zweette als een hoer in de biechtstoel’) is er ooit besloten dat voor onze school de grens van 30 graden wordt gehanteerd. Let wel: 30 graden KNMI, niet één van die pauperweerstationnetjes. Dientengevolge zijn er bij het stijgen van de temperaturen hordes weersite-refreshende leerlingen te bespeuren in het Amersfoortse. Helaas, alleen de site van het KNMI geldt, en die schaalt over het algemeen vrij laag in.

Nu viel het vorige week best mee en was er geen tropenrooster nodig, met als gevolg klagende en puffende leerlingen en ouders. Alsof we ze een strafkamp injoegen. Ik vind mezelf heel oud klinken nu, maar ik kan me niet herinneren dat er vroeger in mijn tijd zo snel een tropenrooster werd ingezet. Dan werd er een tuinslang of indien niet voorhanden de brandslang het plein opgerold of werd er een watergevecht georganiseerd. Er werd pas nagedacht over een tropenrooster als het zweet van de klas boven je langs het behang naar beneden kwam druppelen. Als graadmeter werd het tropisch aquarium in het biologielokaal genomen. Als daar de vissen dood kwamen bovendrijven, wilde men wel even kijken of er iets mogelijk was.

Zijn we in die afgelopen twintig jaar kleinzieliger geworden? Durven we eerder ons mond open te trekken? Of zijn we gewoon minder gewend om met het seizoen te leven? Eisen we dat we 365 dagen lang het door ons gewenste klimaat om ons heen hebben? Volgens mij wordt het leven een stuk makkelijker en aangenamer zonder metingen, weercodes en waarschuwingen. Laten we genieten van wat we op een presenteerblaadje krijgen aangereikt. De ene keer de warmte van de zon, de andere keer een verfrissende bui.