Column: Pla(n)taan

Ik word zo en dan weleens aangesproken op, zowel de fysieke als digitale, straat over mijn stukjes. Vaak vinden mensen het leuk, herkenbaar, ontroerend en dat is mooi, want dat is wat mij betreft ook een beetje mijn taak. Tussen de droeve overlijdensberichten en dertien-in-een-dozijnreclames een glimlach toveren. Zo nu en dan komt er een grammaticale correctie of een sneer terug. Zo ook toen ik ooit een stukje schreef over de tegeltaxi. Ik haalde daar in het kader van de vergroening van ons dorp de plataan bij de oude Giessenschool aan. Ik schreef echter nietsvermoedend plantaan. Met een extra ‘n’. Ik vond dat gewoon veel groener klinken. Mensen klommen in hun toetsenbord om mijn extra ‘n’ even te corrigeren. Uiteraard moest ik ze gelijk geven en vond ik de eliminatie van de ‘n’ ook wel prima. Hij wordt immers al genoeg gebruikt.
Inmiddels is de kap van de plataan alweer enige tijd geleden en staat er een mooie ouderenvilla op de de betreffende plek. Ook de oude plataan heeft een plek gekregen bij de villa. Als treintje. U leest het goed. Uit het onderste gedeelte van de stam van de plataan is een stoomtreintje op een sokkel gehakt dan wel gezaagd. De creativiteit reikte niet veel verder dan ,,tegenover ons ligt een spoorlijn” In deze optiek had er ook een molen (,,we zitten op het kruispunt met de Molenstraat’’), een stekker (,,Dukel Expert zijn onze buren”) of zelfs een stoeptegel (,,we hebben uitzicht op een stoep”) uitgehakt kunnen worden. Waarom niet een beeld met wat meerdere lagen qua betekenis? Dat mensen even hun creatieve gedeelte moeten gebruiken of zelf mogen bedenken wat ze in het beeld zien?
Ik was blij te horen dat er een flink aantal jonge bomen is geplant in plaats van de oude plataan. Ergens ook wel weer een mooie metafoor voor ‘the circle of life’. In het kader daarvan zou ik postuum de gesneuvelde plataan willen eren door hem een geuzennaam te geven: de Plant-aan. Mét ‘n’. Of dat nou taalkundig klopt of niet.