Peulenpraat: Tunnelvisie

Ik weet niet waar ergens precies, maar tussen hun 3e jaar en 14e jaar veranderen de meeste kinderen van ,,Ikke zelluf doen” naar een soort vegeterende wezens die niets zelf meer menen te kunnen of te kunnen doen. Één van de executieve functies die je naast kennis over verschillende zaken ontwikkelt in je schooltijd, is zelfstandigheid en redzaamheid. Het helpt dan niet wanneer ouders en docenten alles voor een leerling gaan oplossen. Ik wil best hulp geven of zaken uitleggen, maar enkel als er zelf eerst in ieder geval íets is geprobeerd of onderzocht. Er komen weleens leerlingen aan mijn bureau met de stelling ,,Ik snap het niet”. Ik vraag dan vaak ,,Maar wát dan niet precies”? Als het antwoord dan ,,Alles” of ,,De hele opdracht” is, zeg ik steevast dat dát niet kan. Er is heus wel iets dat je wel snapt. Uiteindelijk vraag ik de leerling zelf wat hij of zij denkt dat de opdracht is. Vaak weten de leerlingen vervolgens 90% procent van de opdracht feilloos te reproduceren. Je weet vaak meer dan je denkt.  

,,Zelf doen”. Dat dachten ook Arie van der Meijden en Theo van der Schans. Ze bedachten een alternatief voor het plan van de gemeente om ‘t Oog te verbinden met de rest van Hardinxveld. Ik dacht vooral, wat maakt een stukje omrijden nu uit, maar blijkbaar zijn er allerlei leeuwen en beren op de weg naar ‘t Oog. Een mooi stukje werk van beide heren want in hun plan hoeven er minder of zelfs geen woningen worden gesloopt. Ik vond het mooi om te zien dat een met potlood ingetekend kaartje mij meer zei dan een gemeentelijk stuk van een fiks aantal pagina’s.

Ik vind het een goed voorbeeld van burgerparticipatie en wie weet worden meer mensen geïnspireerd tot nieuwe oplossingen voor dit heikel vraagstuk. Want we hebben het over een tunnel, maar is er ook wel eens nagedacht over, ik noem maar wat, een brug? Je weet met elkaar vaak meer dan je denkt. Hopelijk neemt de gemeente deze ideeën ter harte en blijft ze niet vastzitten in een tunnelvisie.