Peulenpraat: Oh HKC, leer ons toch zwijgen

Het sportveld. Wie is er niet groot geworden? Hoeveel dromen zijn er ontstaan, verwezenlijkt of juist bruut verstoord?

Uw schrijver is sinds jaar en dag trouw lid van KV Vriendenschaar, maar bevond zich onlangs in “het hol van de leeuw”. Of eigenlijk, dat van Wolfie, de immer goedgehumeurde mascotte van HKC.

Omdat het plaatselijk vlaggenschip inmiddels cultureel erfgoed is, leek het een goed idee om dat eens met eigen ogen te aanschouwen. Op de tribune was een strikte scheiding tussen thuis- en uitsupporters. Om deze segregatie in stand te houden besloten we dus bij de bezoekende aanhang te gaan zitten en werden met een warme vorm van argwaan ontvangen.

Vanaf de eerste minuut werden we getrakteerd op een soort reizende jostiband met trommels. Deze tinnitus-profeten brachten een verscheidenheid aan creatieve odes, aan zowel de uit- als thuisploeg. Inhoudelijk varieerde het van persoonlijke lofzangen tot strijdliederen. Hierbij werd rekening gehouden met de neutrale toeschouwer, door de namen van de clubs veelvuldig te herhalen.

Naast de muzikale begeleiding was er natuurlijk de support in de vorm van de mensen, maar in de praktijk kwam dat voornamelijk neer op coaching van de scheidsrechters. Vaak niet gehinderd door enige inhoudelijke kennis, werd iedere beslissing besproken en meestal bekritiseerd. Ik stelde me voor hoe het zou zijn als ik voor mijn werk op zaterdag naar Groningen moest rijden. Na een rit van drie uur zouden er honderd andere mensen blijken te zijn en zou ik de rest van de dag bij alles het vriendelijke, doch zeer dringende verzoek krijgen om het anders te doen.

Geheel in lijn met andere bijdragen in deze kwaliteitskrant, wil ik me deze week van mijn stichtelijke kant laten zien. Dus voor wie het aangaat: is het misschien mogelijk om gedachten iets meer te laten rijpen voor ze worden omgezet in trillingen van lucht die de arme, kwetsbare oren van de leidsman bereiken? En misschien nog belangrijker, is het mogelijk om trommels te verbieden op een tribune?

Zelf ben ik ook zeker niet van onbesproken gedrag geweest in mijn roemruchte carrière in de Mickey Mouse-league. Menigmaal werd mijn eigen onkunde omgezet in uitgesproken teleurstelling richting de arbiter. Om zelf het goede voorbeeld te geven hang ik daarom binnenkort mijn korfbalschoenen aan de wilgen. Hopelijk is het voor anderen mogelijk om met iets minder drastische maatregelen bij te dragen aan een milder sportklimaat.

Amen!

Gijsbert Ambachtsheer