Peulenpraat: Toekomst Hardinxveld

Wie de titel van het nieuwe bestuursakkoord leest: ‘Met focus vooruit!’, voelt direct de ambitie. Hardinxveld-Giessendam presenteert zich als een dorp dat trots is op zijn tradities, geloof en sterke gemeenschapszin. Het akkoord van T@B en SGP is een ode aan de zelfstandigheid; een belofte om de regie in eigen hand te houden door financieel gezond te blijven. Maar terwijl de koers wordt uitgezet, rijst de vraag: is deze focus een noodzakelijk anker of een rem op de toekomst? Een positief punt is de verfrissende duidelijkheid over lokale dossiers die al sinds lange tijd om actie vragen. Tel daarbij op dat het onderzoek/advies afgerond is naar het samenspel tussen de gemeenteraad, het college van B&W en de ambtelijke organisatie; ‘Van verdeeld naar gedeeld leiderschap’. Dan zou het met de bestuurscultuur komende periode toch ook goed moeten komen?

De belofte om eindelijk de scholenbouw aan de Pietersweer en de uitbreiding van sporthal De Wielewaal te realiseren, is een investering in de lokale jeugd. Ook de keuze, om bij overlast door jongeren eerst de dialoog op te zoeken en positieve inzet te belonen met een ‘jeugdlintje’, getuigt van een menselijke maat die past bij ons dorp. Dat vind ik als docent zeker positief. Tel daarbij op dat de Ozb-belasting in principe alleen voor inflatie wordt gecorrigeerd, en de burger weet dat zijn portemonnee wordt ontzien. Behalve dan bij de afvalheffing, maar daar heb ik al eerder mijn column aan gewijd. Bovendien is het streven om nieuwe woningen bij voorrang lokaal toe te wijzen, een hart onder de riem voor starters die hun eigen dorp niet willen verlaten. 

Er zijn echter ook punten waar ik mijn vraagtekens bij zet. De ambitie, om op locaties als ’t Oog en Middenwetering het aantal te bouwen woningen met maar liefst 2.000 uit te breiden, is indrukwekkend, maar roept ook twijfel op. Kan een dorpse identiteit werkelijk behouden blijven bij een dergelijke schaalvergroting? (>10%) Bij het grootste gedeelte van die nieuwbouw zullen de lokale inwoners geen voorrang hebben denk ik. In de vluchtelingencrisis kiest het bestuur voor een harde lijn: een extra AZC binnen de gemeentegrenzen wordt ‘onrealistisch’ geacht, waarbij de verantwoordelijkheid voor de Spreidingswet naar de buurgemeente Sliedrecht wordt geschoven. Maar de gemeente Sliedrecht heeft al eerder aangegeven niet te willen meewerken aan de opvang van de 110 vluchtelingen die Hardinxveld moet opvangen. Of zou Sliedrecht dat nu ineens wel willen?

Het bestuursakkoord 2026-2030 is daarmee een document van keuzes met consequenties. Het biedt stabiliteit, beschermt de eigen portemonnee en koestert de vertrouwde dorpscultuur. Tegelijkertijd schuurt het met de grotere uitdagingen van deze tijd, zoals regionale solidariteit en een dorps karakter. De komende vier jaar zal moeten blijken of deze ‘focus vooruit’ inderdaad leidt tot een sterker en een nog leuker dorp.

Willem Arkeraats