Wat mij boeit … borduren, breien en naaien voor een goed doel

H'VELD-G'DAM – ,,Van lapjes iets leuks naaien doe ik graag en breien is pure ontspanning voor me. En het gave aan machine borduren is dat je van je computer een plaatje pakt dat dan automatisch geborduurd wordt.” Het resultaat van deze hobby’s biedt Jeanique van Houwelingen in haar ‘winkeltje aan huis’ en op de website ‘Itsmine’ te koop aan. De opbrengst is bestemd voor een goed doel. Momenteel is dat de bouw van de nieuwe gereformeerde kerk vrijgemaakt. Tot voor kort waren de babykleertjes en andere spullen ook te zien in de Peulenstraat, waar ze een etalage te leen had. Maar sinds dat pandje verhuurd wordt is ze die gratis reclame kwijt. ,,En dat is jammer want het scheelt best veel in de verkoop.” Jeanine zette haar eerste steekjes zoals ze het zelf noemt, toen ze nog vrij jong was.

Door Margreet Strijker

,,Ik was een schipperskind en aan boord heb je geen vriendjes of vriendinnetjes om mee te spelen, dus mijn moeder leerde me al vroeg breien. Maar er zat geen dwang achter hoor, ik heb het altijd al leuk gevonden. Later leerde ik mijn jongere zusje weer breien. Toen ik een jaar of twaalf was begon ik met het naaien van Barbiekleertjes.” Op haar vijftiende deed ze een schriftelijke naaicursus en al snel ging ze haar eigen kleding maken. Toen de eerste op komst was begon het met het bekleden van de wieg en later kon ze zich wat naaien en breien betreft uitleven op de kleding van haar vijf kinderen. Maar de voorkeur van de voormalig kraamverzorgster bleef uitgaan naar het maken van babykleding en een jaar of tien geleden begon Jeanique met het werken voor een goed doel. ,,Ik breidde veel babytruitjes, maar mijn eigen kinderen waren al groot en er was verder ook niemand aan wie ik ze weg kon geven, dus ik dacht op een zeker moment: wat doe ik ermee? Via mijn zoon kwam ik in aanraking met GodOrNot, een groep jongeren die zich met evangelisatie bezig houdt. Hoewel het vaak maar om kleine bedragen ging, waren ze er altijd heel blij mee. Er werden folders van gedrukt of boekjes van gekocht.” Daarna werkte ze een poosje voor een kindertehuis in Birma en sinds een half jaar is het doel dus de kerkbouw aan de Maasstraat.

Wat begonnen was met alleen truitjes werd uitgebreid tot allerlei babykleertjes. En later kwam daar het borduurwerk bij. Haar website heeft ze sinds een jaar of vijf. ,,Daarvoor wilde ik niks van computers weten, maar door af en toe eens iets via Marktplaats te gaan verkopen werd ik toch enthousiast.” Ook het machine borduren nam een vlucht toen ze eenmaal over de digitale drempel heen gestapt was. Ze legt enthousiast de werking van haar machine uit. Een plaatje van een roos wordt met een paar muisklikken geschikt gemaakt voor de kussenslopen die haar zus graag passend bij haar behang wilde hebben. ,,Het moeilijkste is eigenlijk het inspannen van de ring op het goede plekje van de stof. Het leuke van deze fontmachine is dat ik alle lettersoorten die ik op mijn laptop heb staan kan borduren. Maar op mijn verlanglijstje staat een Embird, waarmee je elk plaatje kunt digitaliseren tot een borduurpatroon.”

Overigens is het verhaal van de bekostiging van de borduurmachine en de laptop ook het vertellen waard. Samen met haar zus kocht ze een flinke partij wol op van een marktkraamverkoper die ermee stopte. ,,We hadden er al heel wat bollen voor eigen gebruik gekocht en toen we hoorden dat hij de laatste resten aan een opkoper kwijt wilde, hadden we zoiets van: dat kunnen wij beter. We zijn er wel zo’n drie jaar mee bezig geweest, maar toen had ik dus genoeg bij elkaar voor de laptop en fontmachine.” Er zijn overigens ook nog wel een paar bolletjes wol over. Ze doet de schuifkasten onder het schuine dak in haar werkkamer annex winkeltje open en een flinke voorraad lacht je toe. Ook stapels lapjes en laden vol met naaigaren en patronen maken deel uit van de voorraad. In open kasten, aan een roe en aan de wand is de winkelvoorraad van ‘It’s mine’ tentoongesteld. Van leuke sokjes, schattige jurkjes, stoere truitjes en knuffels tot grappige geborduurde spuugdoekjes en slabbetjes die het bekijken en het kopen zeker waard zijn. ,,Ik heb nog een flink voorraadje babyspulletjes, maar ik leg me tegenwoordig vooral toe op het machine borduren.” Overigens wil dit niet zeggen dat Jeanique nooit meer en babytruitje zal breien, want in maart werd haar eerste kleinkind geboren. ,,Ja, het is zo bijzonder om oma te zijn. Ik heb altijd geroepen: ik ga niet oppassen op een vaste dag. Maar nu vind ik het geweldig dat Thomas sinds juni elke maandag hier is.”

Op het visitekaartje van Jeanique staat te lezen: It’s mine, voor machine borduurwerk. Zoek je een persoonlijk of uniek cadeautje voor een geboorte, huwelijk, verjaardag of iets anders? Heel veel is mogelijk. Kom gerust eens bij me langs. Bel voor een afspraak of mail me.”

‘It’s mine’, Brooshooftstraat 102, 3371 JK Hardinxveld-Giessendam. Telefoonnummer 0184-616825. E-mail: Jeaniquevh@hotmail.com. Zie ook: www.itsime.iland.nl.