Broer en zus belden direct 112 nadat vrouw te water raakt in Hardinxveld-Giessendam

HARDINXVELD-GIESSENDAM Chloé (19) en Mauro Salamone (14) kregen zaterdagavond laat de schrik van hun leven toen ze de Huibjesburg over het Kanaal van Steenenhoek naderden en daar een wanhopige, jonge vrouw aantroffen aan de andere kant van de brugleuning.

,,We waren bij onze opa en oma in Beneden-Hardinxveld op bezoek geweest en fietsten naar huis in Boven-Hardinxveld toen we de vrouw aan de andere kant op het randje van de reling zagen staan. Ik gooide gelijk mijn fiets aan de kant en probeerde haar rustig te benaderen en riep nog ‘doe het niet’.  Maar ze was alleen maar aan het huilen en sprong zo voor onze neus in het water. Ik heb gelijk 112 gebeld, terwijl mijn broer probeerde haar gerust te stellen en naar het plateau onder de brug te laten zwemmen. In de zomer zwemmen wij daar ook weleens, dus dat plateau kende ik wel. Terwijl ik aan het bellen was met de politie, zeiden ze dat we zelf niet het water in mochten gaan voor onze eigen veiligheid.”, zo vertelt Chloé maandagmiddag nog licht geëmotioneerd. 

Lees ook

Man redt vrouw van verdrinkingsdood in Hardinxveld-Giessendam

 

BRANDWEER

De politie is volgens Chloé echt binnen vijf minuten ter plaatse na haar telefoontje, maar ondertussen passeerde ook nog een auto, De bestuurder stopte en stapte uit, hij liep wel via het gras het water in om de vrouw te redden en hielp haar op het plateau te klimmen. Nadat de brandweer arriveerde kon ze met een ladder vanaf het plateau in veiligheid worden gebracht. Ambulancemedewerkers hebben de vrouw onderzocht en naar het ziekenhuis vervoerd.

TROTS

,,Wij stonden toe te kijken hoe ze werd gered en eerst vroeg eigenlijk niemand aan ons wat we daar deden. Maar later kwam een agent naar ons toe en hebben we verteld wat we hadden gezien en onze ID kaarten laten zien, Toen zijn we naar huis gefietst. Toen we het thuis vertelden was mijn vader wel even in shock, maar al snel zei hij dat hij trots was op ons.” Als ooggetuigen was het voor broer en zus heftig, zaterdagnacht lukte slapen nog goed. ,,Maar zondagnacht heb ik wel een tijdje wakker gelegen. Ik ben blij dat ze is gered, maar echt, ik had zo gehoopt dat ze niet zou springen”, zo verzucht Chloé.