Column: Verwachting

We maken het allemaal wel eens mee, je hebt een verwachting van iets en het blijkt totaal anders te zijn. Afgelopen mocht ik invallen voor een spoken wordartiest met stemproblemen. De plek waar ik zou optreden lag op een wandelroute die avond en het was de bedoeling dat woordkunst in de breedste zin van, inderdaad, het woord centraal zou staan. Ik moest drie keer tien minuten vullen, dus ik nam wat teksten en mijn columnbundel mee en ging op weg met het idee dat ik een zaaltje met mensen smachtend naar een metafoor, mooi stuk poëzie of goede oneliner zou aantreffen. De mensen netjes in rijtjes zitten en van hun drankjes nippen terwijl er tussen de rijen stoelen door kleine ronde tafeltjes met kaasstengels, een zijden bloemstukje en een schaaltje nootjes zouden staan.

U begrijpt, ik trof verre van dit aan. Toen ik op het betreffende adres aankwam, werd net ‘Engelbewaarder’ voor de vierde keer gedraaid, aan de bar zaten luid kletsende mannen bier als limonade weg te tikken en toen ik het barpersoneel naïef vroeg waar mijn podium was, wees men medelijdend glimlachend naar een klein hoekje voor in het café. Ik kreeg een gitaarversterkertje met een microfoon in mijn handen geduwd met de mededeling ,,Ja wij weten ook niet hoe het werkt, hopelijk weet jij hoe het aangesloten moet worden. O en trouwens, niemand weet dat je komt en het is niet echt publiek wat van dit soort dingen houdt, kijk maar wat je doet” Het liefst wilde ik weglopen of wegzakken in de grond, vooral omdat ik een beetje had gebluft over het feit dat ik wel vaker spoken word had gedaan, terwijl het stiekem mijn eerste keer was. Afijn, ik zou invallen voor iemand, dus kon het ook niet zomaar verstek laten gaan. Daarnaast maakt twintig jaar voor de klas staan je wel enigszins flexibel en inventief. Na wat gepiep en gekraakt uit de gitaarversterker begon ik wat onwennig aan de eerste tien minuten. Uiteindelijk viel het best mee, heb ik tussendoor leuke gesprekken gehad en ging ik met een goed gevoel naar huis.

We hebben de adventtijd zo goed achter de rug. We leefden vol verwachting naar het kerstfeest. De één wat gestrester dan de ander. Maar wat verwachten we eigenlijk voor het komende jaar? Promotie, een kind, een nieuwe baan, een nieuw huis, gezondheid? We kunnen veel op ons verlanglijstje hebben staan, maar vaak komt het net niet zoals wij het hadden bedacht. Namens mij, fijne kerstdagen en een flexibel en inventief 2025 gewenst.

Walter Leendertse