Peulenpraat: Roparun

Afgelopen tweede pinksterdag kwam de Roparun langs de Wielewaal. De Wieling is nog nooit zo versierd geweest als afgelopen maandag. Geweldig wat veel vrijwilligers hebben gedaan om de teams op deze manier welkom te heten. De Roparun is een estafetteloop van Parijs naar Rotterdam. De naam ‘Ropa’ is gevormd uit de eerste twee letters van Rotterdam en Parijs. Er wordt veel geld opgehaald voor mensen met kanker. Bij de Wielewaal werd een cheque van maar liefst €27.000,- overhandigd. Daarnaast was er veel publiek op de been om de teams aan te moedigen. Het motto van de Roparun: “Leven toevoegen aan de dagen, waar geen dagen meer kunnen worden toegevoegd aan het leven.”

Tegenwoordig heerst sterk het idee dat alles maakbaar is, ook onze gezondheid. Wie voldoende smoothies drinkt, regelmatig beweegt en dagelijks supplementen slikt, zou ziekten buiten de deur kunnen houden. Gezondheid lijkt een kwestie van keuze. We leven in een tijd waarin gezondheid steeds meer wordt benaderd als een vorm van zelfdiscipline. Gezond zijn is geen toeval meer, maar een kwestie van de juiste keuzes maken, zo lijkt het tenminste. In die opvatting schuilt een belofte: wie gezond leeft, blijft gezond. Maar daarmee wordt ziekte al snel een persoonlijk falen. 

Kanker wordt dan niet langer slechts een tragedie, maar ook een vorm van misstap. Vragen we niet vrijwel automatisch of iemand met longkanker heeft gerookt? Of iemand met huidkanker te vaak in de zon heeft gelegen? Kanker wordt ook vaak gezien als ‘strijd’, ‘gevecht’ of ‘kruistocht.’ De patiënt wordt een strijder, de tumor een vijand. Maar wie strijdt, kan ook verliezen. En wie verliest, heeft die dan niet goed genoeg gevochten? Deze metaforen suggereren dat wie overlijdt aan kanker, gefaald heeft. Alsof opgeven een keuze is. En dat genezing afhangt van wilskracht. Helaas kan kanker iedereen treffen. En gelukkig spreken we vaak veel genuanceerder over deze vreselijke ziekte. 

Dat de Roparun juist op tweede pinksterdag langs de Wielewaal trok, heeft iets moois in zich. Pinksteren herinnert ons aan de kracht van verbondenheid, aan mensen die elkaar vinden in één Geest, in solidariteit en mededogen. We kunnen ziekte niet altijd voorkomen of genezen, maar we kunnen wél iets betekenen voor elkaar. Niet om dagen toe te voegen aan het leven, maar om leven toe te voegen aan de dagen.