Peulenpraat: Columns schrijven doe je zo

Kantoortaal is van alle tijden, tenminste, vanaf de tijd dat er een kantoor was. Wiens brood men eet, wiens taal men spreekt. Om te laten zien welke taal uw schrijver spreekt voor zijn brood, neem ik u mee op de tocht die ik afgelopen week maakte om u – de trouwe lezer – weer een stukje proza voor te schotelen.

Inspiratie komt niet vanzelf, dus ik besloot het in de week te leggen. Spelend met proefballonnetjes, vroeg ik of ik deze tegen wat collega’s aan mocht houden. Helaas bleek het niet mogelijk om het op hun bordje te leggen, waardoor ik genoodzaakt was elders informatie op te halen. Om mijn proces te optimaliseren richtte ik een kleine, maar daadkrachtige stuurgroep op. Door alle moordende schema’s was het nog een hele kluif om een meeting in te schieten, maar uiteindelijk lukte het toch om wat tijd te blocken. Bij de kick-off gaf ik aan dat er geen slechte ideeën waren. Domme vragen ook niet trouwens. Dat werd erg gewaardeerd door de leden van de taskforce. Wat volgde was een mooie, constructieve sessie, waarin weliswaar ook kritische noten werden gekraakt, maar waar vooral heldere feedback uitkwam waar ik iets mee kon.

Met deze waardevolle input vond ik het ook belangrijk om met een schuin oog naar de klantreis te kijken. Een reis die u - als lezer - elke vijf weken aflegt, wanneer u deze kwaliteitskrant openslaat en geconfronteerd wordt met een zuur stukje van uw schrijver.

Om die customer journey een succes te maken, is het onmisbaar dat u bij mij op de lijn komt. Met tops, maar zeker ook met tips. Dat gebeurt met enige regelmaat en het is voor mij heel fijn om gewoon even te sparren en te kijken of onze neuzen dezelfde kant op staan. Wél is het belangrijk om piketpaaltjes te slaan. Waar gehakt wordt, vallen spaanders. Zie je dat als leermoment, dan kun je gewoon die stip op de horizon zetten. Daarbij is het wel key om alle stakeholders mee te nemen in het proces.

De laatste – maar oh zo belangrijke – stap was de borging van het proces. Ontwikkeling is goed, maar als je dat niet borgt, kun je de volgende keer het wiel opnieuw uitvinden; daar zit ik niet op te wachten, maar u zeker niet! Toen ook het borgingsproces geborgd was, kon ik er een klap op geven en ben ik achter mijn typemachine gaan zitten. Al kauwend op de ervaringen begon ik aan een column over mijn onvermogen om mee te bewegen met deze taal, met naast mij op tafel wat goed belegde broodjes en een potje azijn.