Column: Belofte maakt schuld

Uw schrijver is een nederig mens en houdt niet zo van borstklopperij, maar omdat ik afgelopen weekend een marathon heb gelopen, leek het mij toch een goed idee om dat in mijn column voor deze week te verwerken.

Ooit bevond ik me op een willekeurig toilet, in een willekeurig huis. Daar hingen allerlei tegeltjes met wijze teksten. Het waren er zoveel dat je eigenlijk zou kunnen zeggen dat het een kamer met tegeltjes was, waar toevallig ook een toilet stond. In ieder geval werd ik gedwongen om de verschillende teksten te lezen en te kijken of er nog iemand jarig was op die dag (“Hé nog gefeliciteerd met je verjaardag!”) Ik kwam langs ‘Live, laugh, love’, ‘Home is where the heart is’ en ‘Soms gaat het niet zoals het moet, dan moet het zoals het gaat’. Die laatste wordt overigens in de Nederlandse taal een chiasme genoemd. Google maar eens, ik zal u niet met de details vermoeien.

Nu kan ik hier makkelijke grappen gaan maken over de treurigheid van dergelijke teksten, maar u weet dat ik niet zo ben! Er was namelijk een tekst die mij altijd is bijgebleven en dat was: ‘maak geen beloftes als je blij bent’. Toen ik het las dacht ik: ‘huh?!?’, en misschien zegt dat meer over mijn algehele stemming dan over de kwaliteit van de uitspraak. Toch moest ik er de laatste weken vaak aan denken. In de voorbereiding naar de wedstrijd hoorde ik mezelf tientallen keren hetzelfde riedeltje afdraaien over mijn training. Om wat variatie aan te brengen had ik bedacht dat ik hem best eens onder de vier uur zou kunnen gaan lopen. In de aanloop bleek dat steeds minder haalbaar, maar het bleef toch ontzettend in mijn achterhoofd - en trouwens ook voorhoofd - zitten. Hier was sprake van een soort belofte en automatisch dan ook het idee dat anderen mij hier aan zouden gaan houden. Een vreemde gedachte, want zelf zou ik het na tien minuten vergeten zijn als iemand zijn doelstelling met mij zou delen. De belofte kon helaas niet ingelost worden, want er kwam al snel een man met een grote hamer naast me lopen.

Hoewel bovenstaand verhaal natuurlijk een enorm flauw excuus is om u als trouwe lezer in mijn persoonlijke feestvreugde te laten delen, is het wel iets om rekening mee te houden. Als uw stemming opperbest is en er komt iemand naar u toe met een verzoek, denk dan even goed na over de consequenties bij een slechte dag. Of, zoals in het toilet stond:

“Bezint eer ge begint!”

Gijsbert Ambachtsheer