Columnist Willem overdenkt het hele PFAS-verhaal

Zo’n week geleden was het groot nieuws dat eieren uit Sliedrecht zwaar vervuild zijn met een te hoge concentratie PFAS. De onderzoeken richtten zich op de nabije omgeving van de verantwoordelijke teflonfabriek Chemours uit Dordrecht. Ondanks dat Hardinxveld zich niet in de nabije omgeving bevindt, is het wel zeer aannemelijk dat ook in ons dorp vervuiling door PFAS plaats vindt. Dat roept toch ook wel de vraag op of we nog groenten uit de moestuin kunnen eten, we nog eigen melk kunnen drinken of onze eitjes nog kunnen koken. Op de website van de gemeente Hardinxveld-Giessendam staat het volgende: ‘Wethouder Jan Nederveen: Het is duidelijk dat Chemours/DuPont verantwoordelijk is voor de PFAS-vervuiling in onze regio. In Dordrecht, Sliedrecht, Molenlanden en Papendrecht zijn de hoogste waarden aangetroffen. Uit onderzoek dat eerder binnen onze gemeente is gedaan bleek de aanwezigheid van verschillende soorten PFAS. De resultaten in Hardinxveld-Giessendam geven tot op heden geen aanleiding tot vervolgonderzoek.’ Maar hoezo geen aanleiding tot vervolgonderzoek? In de vergadering van afgelopen 11 juli besprak het College van burgemeester en wethouders deze kwestie. In die raadsinformatienota staat notabene: ‘Echter geeft dit onderzoek geen volledig beeld van de mogelijke verontreiniging binnen de gemeentegrenzen.’ Het welzijn en de gezondheid van de bewoners van onze gemeente zou toch prioriteit nummer één moeten zijn?

In lage concentraties is PFAS al schadelijk voor het immuunsysteem. Bij een hoge blootstelling kan het nier- en teelbalkanker veroorzaken. Het hele verhaal zorgt een beetje voor een nare bijsmaak bij mij. Hoeveel PFAS is er precies in Hardinxveld gemeten en welke gevolgen heeft dit voor de gezondheid van de inwoners? Het roept vooral heel veel vragen op. Wellicht dat de gemeente een informatieavond zou kunnen organiseren met betrekking tot PFAS vervuiling binnen onze gemeente. Het lijkt mij een onderwerp dat hoog op de agenda zou moeten staan. Maar ondertussen hoor je er vrij weinig over, los van de nieuwsberichten in grote kranten. Al met al is het een dossier waar nog wel een staartje aan vast kan zitten.

Willem Arkeraats

Meer weten? Lees dan ons complete Chemours-dossier met al het nieuws en de achtergronden.