Gedicht van Ria Petersen voor 22-jarige vluchteling in Boven-Hardinxveld

HARDINXVELD-GIESSENDAM De wieg van Ria Petersen stond zeventig jaar geleden in Hardinxveld-Giessendam, maar ze woonde jarenlang elders zoals in Dordrecht. Nadat ze beroepsmatig was afgekeurd, gaf ze nog wel jarenlang Nederlandse les aan vluchtelingen. Twee jaar geleden keerde ze terug naar Hardinxveld-Giessendam en trekt zich nog steeds het lot aan van asielzoekers die in Nederland proberen in te burgeren.

door Hannie Visser-Kieboom

Het eerste contact met Ria wordt gelegd via een mailtje. Ze stuurt een gedicht over een 22-jarige vluchteling uit Aleppo. Over zijn heimwee naar huis en het zich ontheemd voelen in Boven-Hardinxveld. Ria kwam online met hem in contact. Vooral omdat ze nog altijd wat basiskennis van het Arabisch heeft. ,,Ik ben vier keer in Syrië geweest, voor het laatst in 2003, voordat daar de oorlog uitbrak”, zo vertelt ze in haar kleurrijke huiskamer. ,,Ik had een Syrische partner, we hebben geen relatie meer, maar ik had nog contacten met familie. En wilde toch vooral altijd weten hoe het met hen was.” Haar ex-partner woont niet meer in Syrië, maar in Portugal. 

ALEPPO

Sinds ze in Hardinxveld-Giessendam woont, komt ze af en toe nog in contact met asielzoekers en vluchtelingen, zoals met een jongeman uit Eritrea die inmiddels acht jaar in het dorp woont. Als ze elkaar ontmoeten, spreken ze Nederlands. Zo ontmoette ze ook de jonge Syriër, ze nodigde hem uit bij haar thuis. ,,Ik wilde hem een soort van welkomstgevoel geven. Ik was ook bij hem thuis en zag dat zijn woning nog nauwelijks was ingericht, hij is hier nog maar net. Iemand moet hem toch welkom heten. Hij miste zijn moeder en zijn vriendjes. Ik heb hem later nog een koekblik uit Aleppo gebracht, dan had hij nog iets van thuis.” 

VERRIJKING

Petersen maakt zich zorgen om de acceptatie van vluchtelingen in Hardinxveld-Giessendam, online kreeg ze ook negatieve reacties toen ze juist positief was over de opvang en de verrijking die andere culturen kunnen zijn.. Haar vorige woonplaats Dordrecht was meer multicultureel. ,,Zo iemand heeft zoveel meegemaakt, Daarom schreef ik mijn gedicht en wil zo graag een ander licht laten schijnen op zo’n jongen.”

22 JAAR

Hij is een vluchteling
Van 22 jaar
Verliet zijn thuis
Zijn moeder en haard
2 jaar Turkije
1 jaar Italië
En uiteindelijk Asiel in Nederland

Hij is een vluchteling
Van 22 jaar
En haat zijn leven
Omdat hij, veel te jong, moest
Vluchten om te óverleven

Ja, hij heeft een trauma
‘Emotionele droogte’ noemt hij dat
Met Syrië in zijn achterhoofd
Pistache en zhourad uit de soukh
Kwam hij in Hardinxveld
Fietsen naar Sliedrecht
Of Gorinchem

Om maar ‘iets’ van thuis te vinden
Zijn vrienden komen uit een AZC
uit Niger, Jemen
Ze zijn vluchtelingen
Van 22 jaar
En steunen elkaar”