Van Mykolayiv naar Sliedrecht: Thuiskomen

SLIEDRECHT Eleonora Zhelizniak (32) woonde met plezier in Oekraïne totdat zij drie jaar geleden met een deel van haar familie voor de oorlog moest vluchten. De Sliedrechtse vertelt over haar migrantenleven.

In de Oekraïense cultuur is eten heel belangrijk. Niet alleen het voeden van onze lijven, maar het is een moment van samenzijn, genieten van goed eten en een teken van gastvrijheid wanneer gasten na afloop de ritssluiting van hun broek niet meer dicht kunnen doen. Daarom houden we met eten bereiden ook standaard rekening met mensen die blijven eten, terwijl niemand dat vooraf heeft gevraagd en/of op een andere manier heeft laten weten.
Daar moest ik in Nederland aan wennen, mensen die voor vier monden moeten koken, koken ook echt voor vier monden. Of voor meer, maar dat gedeelte gaat uitgemeten in de vriezer. Mijn vriezer ligt ook vol, maar dan voor wanneer gasten, al dan niet onaangekondigd, langskomen om ze alsnog van eten te voorzien.

Eten voelt ook als thuis, als Oekraïne. Zeker wanneer ik gerechten maak die in vroeger thuis ook at. Dat is wel lastig, niet doordat ik niet weet hoe je bijvoorbeeld Borsjtsj, een bietensoep, moet maken, maar doordat niet alle ingrediënten die wij gebruiken hier te koop zijn. Laat staan dat ze hetzelfde smaken. Zo ben ik maanden op zoek geweest naar brood.
In Nederland wordt ook brood gegeten, maar dat smaakt minder zoet en is minder hard. Momenteel ben ik Oekraïense recepten aan het vernederlandsen zodat ik ze met ingrediënten van hier kan maken en de smaak zo dicht mogelijk bij het oorspronkelijke zit, maar tot die tijd is het roeien met de riemen die ik heb.

Al vond ik deze zomer in een Poolse winkel Oekraïens brood. Met ingehouden adem proefde ik voorzichtig. Het smaakte precies hetzelfde én deed mij denken aan hoe mijn vader in mijn kindertijd dit brood insmeerde met olie, zout en knoflook. Hoewel ik dankbaar ben dat ik deze warme herinnering in Nederland kan terugvinden, eet ik niet elke dag Oekraïens brood. Dat bewaar ik voor bijzondere dagen die mijn doen denken aan mijn vroegere thuis. Al houd ik ook van het thuis dat ik nu heb, inclusief van het bijbehorende brood. Inmiddels is het Nederlandse brood mijn favoriet!