Nederlands, Netflix en nét andere Kerst dan in Oekraïne: Georgiy (22) went langzaam

AMERSFOORT Georgiy Postnikov (22) en zijn familie moesten vluchten toen de oorlog in Oekraïne uitbrak: ,,Soms kan ik het me nog altijd niet voorstellen en voelt alles onwerkelijk.” 

Georgiy woont ondertussen al zo’n negen maanden in Nederland, in de opvang in Amersfoort. Hij is de zoon van muzikant Anatoly Postnikov, die inmiddels een bekend gezicht in Amersfoort is door zijn straat optredens met zijn saxofoon en nu onder andere ook bij Lisiduna Leusden speelt. 

Nieuws gaat verder dan de gemeentegrens. Daarom brengen wij ook bijzondere verhalen van buiten jouw gemeente. Artikelen die je motiveren, inspireren en je aan het denken zetten. Kortom: verhalen die de moeite waard zijn om te lezen.

VLUCHTEN Toen de oorlog in Oekraïne uitbrak, moesten Georgiy en zijn familie vluchten en gingen ze weg met de pont, bus en de trein van Letland, Polen naar Duitsland en daarna kwamen ze aan in Nederland. Inmiddels kan hij al een paar woorden in het Nederlands spreken en heeft hij al vrienden gemaakt hier, waarmee de communicatie in het Engels verloopt. Georgiy: ,,Ik kan het Nederlands alleen nog niet zo goed verstaan.” 

Mijn ouders namen mij mee, en haalden me daarmee ook weg bij de vrienden die ik daar had

RONDKOMEN Georgiy werd geboren in Oekraïne, en verhuisde later met zijn ouders uit noodzaak naar Moskou. Hij was toen veertien jaar. Zijn ouders waren beiden muzikanten en hadden het moeilijk om rond te komen in het Oekraïne van destijds. Georgiy: ,,Mijn ouders namen mij mee, en haalden me daarmee ook weg bij de vrienden die ik daar had.” Later maakte hij in Moskou weer nieuwe vrienden, toen hij daar aan zijn studie ICT begon. Ongeveer zeven jaar leidde Georgiy, zijn ouders en jongere zusje in Moskou een goed bestaan. Zijn ouders konden daar tenslotte wél rondkomen als muzikanten. 

Georgiy (22) en zijn familie moesten vluchten toen de oorlog in Oekraïne uitbrak. Foto: Silke Ham.

Totdat de oorlog uitbrak in Oekraïne. ,,Toen moesten we opnieuw weg, en verloor ik opnieuw mijn vrienden. Tijdens het vluchtten zat ik daarom een in een soort depressie. Soms dan kan ik het me nog altijd niet voorstellen en voelt alles onwerkelijk.”

Ik heb nog wel vrienden, al kan ik ook zeggen dat ik er wel een paar verloren ben

BESTE VRIENDEN Georgiy vertelt dat hij door de oorlog ook vrienden heeft verloren. ,,Sinds de oorlog spreek ik veel minder met hen. Ik heb nog wel vrienden, al kan ik ook zeggen dat ik er wel een paar verloren ben. Met één of twee vrienden bel of app ik nog wel eens.” Zijn beste vrienden weten ondertussen wel dat Georgiy is gevlucht en nu in Nederland verblijft. Ze zijn blij voor hem, maar ze missen hem ook. ,,Natuurlijk zijn ze blij voor me, maar ze belden me laatst wel met de vraag of ik naar hun feestje wilde komen met het vliegtuig vanuit Nederland. Als grapje natuurlijk, maar in dat opzicht denk ik wel dat we elkaar in de toekomst ooit wel weer kunnen ontmoeten, ergens in Europa.” 

Inmiddels zijn Georgiy en zijn familie al een tijdje in Nederland en is er al heel veel gebeurd. ,,Als je het vergelijkt met hoe ik mij voelde toen we vluchtten en de tijd dat ik nu hier ben, is het verschil heel groot.” Georgiy vertelt ook dat veel dingen hier in Nederland ondertussen normaal zijn geworden, net zoals voor alle jongeren hier. ,,Ondertussen heb ik een Netflix abonnement, een Spotify abonnement en gebruik ik Bol.com om dingen te bestellen.” 

Ondertussen heb ik een Netflix abonnement, een Spotify abonnement en gebruik ik Bol.com om dingen te bestellen

NEDERLANDS LEREN In het begin was Nederlands nog moeilijk voor Georgiy. Hij verbleef onvrijwillig in een vreemd land en was natuurlijk het liefst natuurlijk in Moskou, omdat daar al zijn vrienden nog zijn. Maar Georgiy is positief en probeert nu hier een nieuw leven op te bouwen. En daar hoort Nederlands leren bij. Georgiy: ,,Op mijn werk hebben we vaak ontmoetingen waarin we alleen Nederlands spreken; en als je dat dan niet kan verstaan, dan mis je echt iets.” 

Georgiy woont ondertussen al zo’n negen maanden in Nederland, in de opvang in Amersfoort. Foto: Silke Ham.

Waar Nederlands spreken vanzelfsprekend is voor iedereen die in Nederland geboren is; is het voor de vluchtelingen uit Oekraïne soms nog heel lastig, zo ook voor Georgiy. ,,Als ik meer tijd had om Nederlands te leren, dan was het niet heel moeilijk geweest, denk ik.” En op de vraag wat hij het meest ingewikkeld aan de taal Nederlands vindt, antwoordt hij: ,,Ik denk dat het de uitspraak van woorden en zinnen is die het meest moeilijk voor mij is van de Nederlandse taal.”

Ik denk dat het de uitspraak van woorden en zinnen is die het meest moeilijk voor mij is van de Nederlandse taal

KERST IN OEKRAÏNE Nederland en de meeste westers-christelijke landen vieren Kerstmis in december, met kerstbomen, veel versieringen en liedjes als ‘Let it snow’, ‘Last Christmas’ en ‘All I want for Christmas is you’. In het orthodox christelijke Oekraïne ligt dit anders. Daar vieren ze in januari de Oekraïense versie van kerst en is 7 januari een speciale dag. Georgiy weet zelf niet precies waarom het in januari gevierd wordt, maar hij herinnert zich wel dat het een traditie is, die hij al vanaf kinds af aan viert. ,,Het is gewoon een traditie, ik weet niet beter dan dat we het altijd op deze dag vieren. Maar in Oekraïne is de kalender trouwens helemaal anders, want wij vieren ook Pasen later dan jullie.”

Ook de liederen en tradities zijn daar anders. ,,In Oekraïne hadden we dan volksliederen die alleen met een piano en koor werden gezongen in het Oekraïens.”

TWAALF GERECHTEN Als er in Oekraïne kerst wordt gevierd, worden er twaalf verschillende gerechten gemaakt; die de twaalf apostelen van Jezus Christus zouden symboliseren. Verder is er met deze gerechten ook nog iets speciaals aan de hand: ze bevatten geen vlees, zuivel of dierlijk vet. Meestal zit er wel vis in, dat is meestal haring. Georgiy vertelt over deze traditie: ,,Dit is een traditie waarbij we twaalf verschillende gerechten maken voor het avondmaal, en die delen we dan uit aan familie, vrienden en alle mensen uit de buurt.”