Ronde zes van interne competitie schaakclub De Giessen en Linge

GIESSENBURG Natuurlijk werd er aan het begin van de avond nog teruggekeken op het uiterst geslaagde lustrumgebeuren van schaakclub De Giessen en Linge. Heel wat leden en oud-leden ontmoetten elkaar weer. En natuurlijk op de simultaanseance tegen Anish Giri met vooral de mooie remises van Robin Tenhuenen en Mattias Stok.

Er werden deze zesde ronde twaalf wedstrijden gespeeld en het is aardig te beginnen met de wedstrijd van nestor Jan Post. Jan kon op een gegeven zijn c-pion naar c5 doorschijven en de zwarte dame moest wijken. Bij Jan kwamen herinneringen boven aan het tweede seizoen op de schaakclub (1965-66), waarin hij toen in de laatste wedstrijd van het seizoen tegen Jan Piet van den Dool dezelfde pion doorschoof, vervolgens won en daarmee als junior de tweede kampioen in de clubhistorie werd. Dat zijn natuurlijk zoete en mooie herinneringen! Maar terug naar het heden: Arnold wilde zijn dame niet helemaal terugtrekken. Daardoor kon Jan met o.a. twee paarden voor Arnold vervelende zetten doen. Arnold verloor een pion en later via een vork ook nog een kwaliteit, waarna Jan won. Tony Else nam het als koploper van de ranglijst op tegen Jaco Vonk. In de opening stond hij wat beter, maar later vervlakte zijn voordeeltje. Hierna bleef de stelling in evenwicht. Toen Tony met 26. Td5 probeerde te forceren, werd er nogal veel geruild en resulteerde een loper-pioneindspel en een remise. Niet zo veel aan de hand dus, concludeerde Tony dan ook.

Het andere topduel werd gespeeld door Eddy Korevaar en Christian Boudewijn. Eddy stond vanuit de opening al snel veel beter met enorme druk over de d- en e-lijn. Met kunst en vliegwerk kon Christian de strijd gaande houden. Eddy offerde een pion, maar zijn aanval sloeg niet door. Eddy had een stuk minder tijd dan Christian, maar Eddy is daar wel vertrouwd mee. Hij hield het hoofd koel en kon toch nog aan het langste eind trekken. En werd daarmee de nieuw koploper, de vierde alweer na 6 rondes! Ook de partij tussen Henry Houweling en Gela Nikoladze was het aanzien volledig waard. Lange tijd leek het erop dat Henry beter stond. Zijn voordeel op de damevleugel nam zelfs bijna beslissende vormen aan. Maar Gela vond toch nog een aantal sterke zetten en na ruil van flink wat stukken resteerde een toreneindspel, waarin Gela de veilige remisehaven kon bereiken.

Michael Houweling vocht een heftige strijd uit met Hans Karelse.Het lukte Michael in het eindspel na een onnauwkeurigheid van Hans beslissend voordeel op de damevleugel te behalen. Hij bracht zijn voordelige stelling met gedegen zetten tot een goed einde. In de partij tussen Anne van Heelsum en Bert van Geldere ging het lang gelijk op, maar uiteindelijk won Bert. Rob van Driel en Louis Rutgers hielden elkaar in eerste instantie redelijk in evenwicht. Op zijn 20^e zet verslikte Rob zich en had de verdediging van Louis gemist. Na deze beroerde zet en stukverlies was een nederlaag voor Rob een feit.

Henk Boot speelde tegen Elmar Bottema en had tot op heden nog maar weinig in de interne competitie laten zien. En dat leek zich deze avond voort te zetten. Hij bereikte vanuit de opening helemaal niets. Rond de 30^e zet ontstond een dameeindspel met 4 tegen 4 pionnen. Henk had zich al min of meer bij een remise neergelegd en verzuchtte dat hij nog wel wilde proberen “iets uit niets” te maken. En zowaar, dat lukte. Elmar meende dat na dameruil het pionneneindspel wel remise zou zijn. Niet dus, want de veel actievere positie van de witte koning zou beslissend blijken.

Chris van Wieringen won vrij gemakkelijk van Huig Visser. In de partij tussen Erwin Morks en Gerard de Gans trok Gerard duidelijk aan het langste eind. De eindstand was voor Gerard en de buitenstaanders grappig. Omdat Gerard de onderste rij al bestreek kon hij met koning en pionnen wit mat zetten op de 2^e rij. In de partij tussen David Carlsson tegen Arjan Uittenbogaard had wit het betere spel. Hij kreeg in een dame-toren eindspel een kans om met een dameschaakje tegelijk een ongedekte zwarte toren aan te vallen. Tja, dat bekende onmiddellijk verlies voor Arjan.

Bram Capelle had tegen André van Wingerden vanuit de opening het betere spel maar raakte op een gegeven moment het spoor bijster. Zijn voordeel verdween en André had al vlug dreigingen paraat. Bram verloor ook al snel een stuk en even later de partij.