Interne competitie Schaakclub De Giessen en Linge nadert ontknoping

GIESSENBURG Met nog twee rondes te gaan stonden er weer interessante duels op het programma. De uitslagen van deze voorlaatste ronde betekenen dat Eddy Korevaar een kleine voorsprong houdt op Jaco Vonk en dat de beslissing om het kampioenschap pas in de laatste speelronde zal vallen!

Tony Else en Eddy Korevaar maakten geen haast stukken te ruilen en de beide kemphanen hingen nogal tegen elkaar aan, zoals ook bij bokswedstrijden wel wordt gezien. De vraag was dus wie de eerste en wie de beslissende klap zou uitdelen. Er werd behoorlijk voorzichtig gemanoeuvreerd, waarbij de computer een plusje toekende aan Tony. Eddy rukte op met zijn pionnen op de koningsvleugel, terwijl Tony met f2-f3 het paard op e4 terugdrong en vervolgens met e3-e4 het zwarte pionnencentrum bevroeg. De stelling bleef in evenwicht, waarbij zwart een batterij met dame en toren op de open f-lijn had. Maar zelfs schaakje op f2 kon wit niet verontrusten. Toch manoeuvreerde Eddy in deze fase handiger en kreeg het initiatief al leek dat verre van beslissend. Maar opeens profiteerde Eddy van een fout van Tony en kon er met de winst van door gaan.

Jaco Vonk kwam tegen André van Wingerden prettig uit de opening. Via wat omwegen werd een Konings-Indische stelling bereikt. Toen André met e7-e5 het centrum wilde vastleggen sloeg Jaco en passant op e6 en bezorgde André een achtergebleven pion op d6. Soms is dat geen probleem, soms wel, zo ook nu. André koos maar voor actief spel en voor een stukoffer op c4 en kreeg daar twee pionnen voor. Maar het lukte hem niet deze dreigend naar voren te brengen. Kortom, onvoldoende compensatie en Jaco trok dus aan het langste end en legde daarmee de druk weer bij Eddy die nog flink aan de bak moest tegen Tony, maar daar uiteindelijk wel in slaagde. Gerard de Gans had op voorhand een zware opgave deze avond. Tegen Gela Nikoladze had hij het al snel moeilijk toen Gela zijn h-pion liet oprukken tot h4 met dreigingen tegen de kort gerokeerde witte koning. Deze werden Gerard uiteindelijk te machtig en Gela won.

Een interessant gevecht speelde zich af in de partij tussen Hans Karelse en Henk Boot. In de laatste ontmoeting werd Henk door Hans hardhandig van het bord geveegd, dus dat wilde hij voor alles nu voorkomen. Hij koos derhalve een andere openingsvariant. Hans maakte zijn aanvalslustige bedoelingen met g4 en h4 duidelijk. Henk stelde zich afwachtend op. Kort daarop dacht Henk met het grappige Lc5 ruil van stukken af te kunnen dringen, maar Hans antwoordde sterk met Dh4 waarop Henk met zijn loper als een haas naar e7 terugkeerde. Dat was niet nodig geweest, maar Henk verdwaalde rekenkundig in de diverse varianten na Pxd4. Het ging Hem dus gewoon boven de pet. Maar ook na Le7 werd het interessant! Henk had gezien dat hij op f6 gewoon een stuk kon offeren om vervolgens met zijn dame de witte stelling binnen te dringen en eeuwig schaak te geven. 

Tot Henks verrassing speelde Hans hier na erg lang nadenken Tf2, waarmee hij de strijd gaande hield. Nu had Henk ijskoud de dubbele aanval op de toren op d8 moeten negeren en exf3 kunnen spelen, wat hem een klein plusje had opgeleverd. Maar hij koos voor Txd1+ en nu was de toren op f2 weer gedekt na Pxd1. Eigenlijk stond Hans nu gewonnen, omdat hij na het gespeelde Dh3+ eenvoudig Kg1 had kunnen en moeten spelen! Maar na het gespeelde Th2 speelde Henk het verrassende exf3!, liet de dame op h3 gewoon slaan, want na fxe2+ volgde exd1D en had hij weer een dame terug en stond in principe gewonnen. Hans dreigde via h5-h6 nog wel Dg7 mat, maar Henk kon dat verhinderen de witte dame op f6 kon pennen! Daarna was de winst voor Henk niet al te moeilijk meer. Maar het was weer eens een enerverende partij waarin Henk het geluk aan zijn zijde had.

Martijn Stam profiteerde al snel van een ernstige fout in de opening door Egbert Meier. Het was gelijk over en uit. Arnold van Es leek heel snel te gaan winnen van Huig Visser. Net als vorige week was de f7-pion van Huig het slachtoffer. Snel daarna was de materiaal verhouding zelfs een toren + 2 pionnen tegen een paard. Maar Huig metselde een redelijk verdedigingsfront op en het kostte Arnold nogal wat tijd en moeite de beslissende klap uit te delen. Michael Houweling en Bert van Hees besloten in een evenwichtige stelling veel stukken te ruilen. Er resteerde een uitgesproken remisestelling en dat was ook de uitslag. Deze vreedzame bedoelingen waren niet zichtbaar in de partij tussen Rob van Driel en Arjan Uittenbogaard. Ze kozen een bekende scherpe opening, waarbij de stelling lang min of meer in evenwicht bleef. Maar op een gegeven moment kwam Arjan toch een pionnetje voor en dat wist hij tot in het eindspel vast te houden en uiteindelijk de winst naar zich toe te trekken.