Eddy Korevaar kampioen bij schaakclub de Giessen en Linge

GIESSENBURG Schaakclub de Giessen en Linge speelde alweer de laatste avond van het reguliere seizoen. Koploper Eddy Korevaar was verhinderd. Dat zou betekenen dat Jaco Vonk hem nog net zou kunnen inhalen. Dat was natuurlijk niet de gewenste ontknoping. Gelukkig was Louis Rutgers zo sportief om vooruit te spelen, zodat Eddy alsnog clubkampioen werd. 

Louis speelde tegen Eddy met wit. Het ging lange tijd gelijk op met elk een toren en het loperpaar. Maar toen Louis een inschattingsfout maakte, kon Eddy met de nodige schaakjes in korte tijd drie pionnen buit maken. Dat was voor Louis te veel. Hij feliciteerde Eddy met de overwinning en het kampioenschap! Als we de corona-seizoenen buiten beschouwing laten, moeten we diep in de archieven duiken om een andere clubkampioen te vinden dan Jaco Vonk (6x) of Henk Boot (5x). In de seizoenen 2008-2009 en 2010-2011 waren dat Kasper Euser en Tim Schakel. Ook een tweede plaats van Eddy is al weer lang geleden: 2009-2010 en 2011-2012. Heel mooi, een nieuwe kampioen dit jaar die zowel in de interne als externe competitie uitstekend gescoord heeft! De titel komt Eddy dan ook met recht toe!

De tweede plaats was voor Jaco Vonk. Hij verloor hij in de interne competitie slechts eenmaal (van Eddy), maar tegen zijn andere concurrenten, Hans Karelse, Gela Nikoladze, Henk Boot en Tony Else won hij slechts één partij (van Henk). De overige 9 partijen werd het remise, opvallend! In vergelijking met Jaco verloor Eddy vijfmaal, maar speelde slechts tweemaal remise. Deze avond probeerde Michaël Houweling Jaco Vonk ook een (half) punt af te snoepen. Het werd na de opening druk op de witte koningsvleugel al had Jaco wat meer ruimte. In een ingewikkelde stelling raakte Michaël verstrikt en dat gaf Jaco de kans opeens toe t slaan op de damevleugel. Hij won er een kwaliteit, moest daarna nog wel goed oppassen, maar uiteindelijk gaf de kwaliteitswinst de doorslag. Net als bij eerdere partijen van Michaël wordt hij tegen de sterkste tegenstanders geconfronteerd wordt met het “net niet” fenomeen. De vraag is, wanneer dit omslaat in “net wel”, want het lijkt erop dat hij daar dichtbij is.

Gela Nikoladze kwam tegen André van Wingerden in een soort dierentuin terecht, waarbij de zwarte stukken wel hun tanden lieten zien, in de witte prooi zetten, maar niet doorbeten. Op zet 15 zat Gela echt in het nauw en speelde c3 wat André met Pxc3 had kunnen afstraffen. Na het ongelukkige Lg2 om ruimte te maken koos André voor kwaliteitswinst via Lxd1, terwijl de duimschroeven met Lc2-d3 voor het grijpen lagen. Beiden vonden hierna niet steeds de beste zetten volgens de computer. Gela besloot in het eindspel de trucendoos open te trekken en koos voor de aanval. In tijdnood deed André de verkeerde zetten en won Gela. Een pijnlijke nederlaag voor zwart na zo’n mooie start van de partij. 

Martijn Stam ging tegen Hans Karelse al snel met zijn h-pion naar voren en offerde zonder blikken of blozen met Txh5 een kwaliteit. Dat was zeker geen slecht idee. Maar hij had sneller zijn andere toren naar de h-lijn moeten brengen. Dat gebeurde niet en nu kon Hans ondanks het mobiliseren van de witte paarden voor de aanval, het initiatief overnemen en winnen. Egbert Meier was tegen Henk Boot al snel buiten “zijn” theorie. Toen hij zich liet verleiden tot een “loos” schaakje met Lh7+ was dat het begin van een hellend vlak. Henk kon deze loper opsluiten. Het offeren van de loper hielp niet en het ging voor Egbert al snel van kwaad tot erger. Henk won snel. Ook bij Tony Else tegen Huig Visser was het begin rustig. Toen Huig zich verkeek op de adequate dekking van witte pionnen, kwam er een stoomwals over zijn stelling. Tony kon met Lf6 en Txh7 een bekend torenoffer brengen met ondekbaar mat op h8.