Interne competitie Schaakclub De Giessen en Linge nadert ontknoping

GIESSENBURG Ook dit keer weer een uitstekende opkomst. Er werden maar liefst 13 partijen in deze voorlaatste ronde van de interne competitie gespeeld. Het zijn dus de laatste loodjes in de interne competitie dit seizoen. Jaco Vonk verbleef in het buitenland en het was de vraag of de nummers 2 en 3 op de ranglijst, Eddy Korevaar en Gela Nikoladze nog een inhaalslag kunnen maken. 

Henk Boot nam het op tegen Eddy Korevaar, die een andere openingsopzet koos dan de vorige keer. Hij was over die opzet niet zo tevreden, al won hij die partij wel. Nu kwam er een rustige partij uit de bus, zo leek het. Maar Eddy dacht met het schijnoffer Pxd4 Henk in het nauw te brengen, al kon hij dit stuk na Pxd4 e7-e5 onmiddellijk terugwinnen. Henk was overigens meer bezorgd dat Eddy eerst Pxc3 zou slaan en pas dan e7-e5, maar die zorg bleek achteraf niet nodig. Nu kwam Henk met Pxe4 en dat was visueel natuurlijk aardig: 3 stukken op een rij die allemaal instonden. Terecht sloeg Eddy nu eerst op e4, maar na wits Pc6 en dameruil vervlakte de stelling behoorlijk. Grappig was hierna de manier waarop de witte lopers indirect “geruild” werden. Henk speelde Pc6-a5xb7 en Eddy exf4-f3xg2. Een pion die Henk liet staan, oppeuzelen kon altijd nog. Na ruil van een stel torens op c5 was het een remisestelling, waar geen muziek meer inzat. Hiermee mislukte Eddy’s inhaalrace. 

Tony Else en Gela Nikoladze volgden een klassieke opening, waarin eerst Tony wat beter stond al gaf de computer Gela even later een plusje. Het stelde allemaal niet veel voor. Maar na zwarts Pfg4was de stelling beter voor zwart en kostte het Tony veel moeite zijn coördinatie op orde te houden. Tony dacht te profiteren zwarts Db7 van de penning van de b5-pion met Lxc4, maar erzat een flinke adder onder het gras. Na Pxc4; Txc4 was er de koude douche met Ta4! Daarmee was de partij gelijk beslist. Gela heeft dus weer haasje over gespeeld met Eddy en staat weer tweede. Volgende week de laatste ronde. Als Jaco remise speelt of wint is hij opnieuw kampioen, en misschien zelfs bij winst van Gela en verlies van Jaco. Dus toch nog (een beetje)spannend in de laatste ronde!

Elmar Bottema nam het op tegen Hans Karelse, die niet van zins bleek om een op c4 geslagen pion terug te geven. Elmar kon de verleiding niet weerstaan om op een grappige manier eenpaard en een loper te ruilen voor een toren en twee pionnen. Volgens de computer stond zwart toen al veel beter (-2,8). Het was voor Hans echter niet gemakkelijk om dat voordeel uit te buiten. Toen Hans met zijn beperkte tijd (< 5 minuten) niet meer hoefde te noteren, verslapte zijn greep op de stelling. Even had Elmar de kans de partij weer in evenwicht te brengen. Hijkoos echter een verkeerde verdediging die hem een kwaliteit zou kosten en gaf op. 

André van Wingerden speelde een grappige partij tegen Michaël Houweling. De partij kreeg kenmerkenvan een ouderwets Koningsgambiet met allerlei tactische manoeuvres. De computer wist het na afloop natuurlijk veel beter, maar het evenwicht was nooit echt verbroken. De partij eindigde via herhaling van zetten in remise. 

De partij tussen Arjan Uittenbogaard en Ernst Delwel begon rustig, maar een stevige vergissing kostte Arjan een kwaliteit. Hierna bleef hij eigenlijk achter de feiten aanlopen. Ernst kon zijn voordeel langzaam vergroten en kon na het witte Td1-g1 de genadeklap uitdelen. Ondanks enig tijdgebrek, lag de winnende afwikkeling met 2x slaan op g1 redelijk voor de hand. Hierna een kwaliteitsoffer op d4, maakt de weg vrij voor de zwarte pion opc3. Maar zoals Ernst aangaf, zijn moment van schaakblindheid leidde tot de grafzet Dg6-c6??.Nu drong de witte dame via Dg3+ en Dg7+ verwoestend de zwarte stelling binnen. De computer gaf Ernst, inmiddels in grote tijdnood, geen schijn van kans meer. Maar omdat opgeven altijd nog kan en de tegenstander ook lang niet altijd de juiste winstvoering kan vinden, speelde Ernst nog even door. En toen gebeurde het mirakel. Arjan miste een matvoering met dame en lopers. Ernst zag dat de strohalm nog net niet gebroken was, greep deze dankbaar aan en viel via de onderste rij met dame en toren de witte stelling binnen en zette wit zelfs mat! Een dramatische afloop van een spannende partij met zoals dat dan heet, wisselende kansen, waarna Arjan dus in zak en as achterbleef.

Jan Post en Bert van Hees maakten er een latertje van. In een interessante stelling was Jan wat benauwd voor de samenwerking van de zwarte toren op h8 en de dame op c6. Daar stond de zwarte dame venijnig naar de witte stelling te kijken, maar Jan vond na flink nadenken de juiste verdediging. Na dameruil kreeg Jan aanvalskansen. Maar door beiderzijdse tijdnood was het allemaal onvoldoende uit te rekenen en werd tot remise besloten. Dat was dus een latertje geworden.

Madelon Dane trof dit keer Arnold van Es als tegenstander. Ze kreeg duidelijk voordeel vanuit de opening en na f2-f3 won ze een stuk en had in principe een gewonnen stelling. Toen vervolgens de zwarte g- en h-pion ook nog werden verorberd was de winst duidelijk. Arnold spartelde nog wel, maar berustte in het onvermijdelijke. Hoewel Madelon na afloop nog dacht dat het ergens sneller had gekund, gaf de analyse met de computer nergens aan dat ze snellere wegen naar winst had gemist. Soms duurt het nu eenmaal even voor de vis helemaal op het droge is. 

Martijn Stam en Bert van Geldere begonnen wat later aan hun partij. Geen van beiden kon beslissend voordeel behalen en de partij eindigde in remise. In de partij tussen Raymond Wagner en Gerard de Gans, kwam Gerard weliswaar een pionnetje voor, maar Raymond had veel compensatie en een mooie stelling. Hij breidde zijn voordeel beslissend uit en won. Na afloop verzuchtte Gerard dat Raymond een maatje te groot voor hem was, maar dat hij niettemin een prettige schaakavond had gehad. Dat hoor je lang niet altijd van de verliezende partij! 

Anne van Heelsum kwam tegen Shiyar Allo een pion voor te staan, al leken er toen nog wel wederzijdse kansen. Maar Anne kwam Anne een heel stuk voor en Shiyar had eigenlijk geen compensatie. De aanval van Anne tegen de lang gerokeerde zwarte koning bleek beslissend. 

Martijn Koutstaal speelde tegen Pieter Verdoorn en kon vanwege een penning over de e-lijn een belangrijke pion op d5 buitmaken. De koning van Pieter kwam niet weg uit het centrum. De verdedigende linies van Pieter kraakten heftig en bezweken. Huig Visser moest tegen Edwin Morks op zijn koningsvleugel de toenemende aanval van Edwin zien tegen te houden. Dat lukte niet en Edwin won. Jan Troost speelde tegen Martijn Meerkerk die zijn eerste partijen had gewonnen. Jan voelde er niets voor het volgende slachtoffer te zijn en zette zijn partij goed op en kreeg groot voordeel. Bij de overgang naar het eindspel leek Jan zich nog even te verslikken, maar slikte nog eens extra en vond een manier om zijn voordeel vast tehouden en trok de winst alsnog over de streep. De eerste nederlaag van Martijn dus.