Verlies in landelijke competitie voor Schaakclub De Giessen en Linge

REGIO Schaakclub De Giessen en Linge startte met de interne competitie, maar speelde zaterdag met het het eerste team in de landelijke competitie (KNSB). Ze leden een stevig verlies tegen SMB (Strijd Met Beleid) in Nijmegen. Hun beleid bleek duidelijk beter. De Giessen en Linge miste Gela Nikoladze wegens vakantie, maar Mattias Stok kon invallen.

Hans Karelse verloor tamelijk snel, maar Henk Boot kon na een goede partij de balans in Nijmegen weer herstellen. Maar hierna ging het mis bij Tony Else en even later ook bij Mattias Stok, die zijn tegenstander met een mooie torenmanoeuvre een geweldige aanval zag opbouwen tegen de witte koning. Hierna volgde een soliede remise van Louis Rutgers. Resten nog de partijen van Jaco Vonk, Eddy Korevaar en Hemmo Mulder. Jaco kwam zeker niet slechter uit de opening, maar zijn tegenstander speelde nauwkeurig. Hij bracht zijn centrumpionnen naar voren en snoerde Jaco hiermee steeds meer in en won, waarmee SMB dus de overwinning veilig stelde. 

Bij Eddy zag het er in het begin nogal benauwd uit, maar analyse na afloop gunde wit maar een klein plusje. De gedrongen stelling van Eddy was stevig. Wit had (te) veel tijd nodig om een plan te vinden en verdedigen was voor Eddy relatief eenvoudig en hij kwam beslissend in het voordeel en won. Als laatste was Hemmo nog lang aan het zwoegen. Uiteindelijk bleef een lastig paard-loper eindspel over, en helaas liep dat voor Hemmo niet goed af. Kortom een stevige 5,5-2,5 nederlaag.

Bij de interne competitie was het topduel van de avond bij afwezigheid van Eddy Korevaer tussen Jaco Vonk en Henk Boot. Jaco had al snel het betere spel. Henk kwam duidelijk minder te staan. Hij koos na Jaco’s Ta4 opportunistisch voor het antwoord Td4. Maar dat verdiende eigenlijk een vraagteken want hij had de sterke zet Tc4 van Jaco gemist. Daarna verrekende hij zich nog en offerde zijn dame offerde, maar had volstrekt onvoldoende compensatie. Henk dacht al aan opgeven maar hoopte met zo actief mogelijk spel nog wat in troebel water te kunnen vissen. Het kostte Jaco veel tijd de juiste weg naar winst te vinden. Jaco koos tot verbazing van Henk voor Dc8+ en gaf zijn dame terug tegen een toren. Hij dacht dat de stelling simpel zou worden en zijn b- en c-pion de weg naar promotie wel zou vinden. Henk veerde op en zag mogelijkheden in het eindspel van loper en paard tegen een toren. Ook de computer vond het opeens weer in balans! Henk creëerde een sterke vrijpion op e4. Die was gevaarlijker dan de witte vrijpionnen op de damevleugel. Jaco moest met erg weinig tijd op de klok zelfs flink oppassen, maar ook Henk zag met inmiddels maar weinig tijd geen weg naar winst bood dus maar remise aan. Met nog 45 sec. op de klok accepteerde Jaco het aanbod, waarmee Henk dus uiterst gelukkig met een blauw oog ontsnapte en Jaco zichzelf duidelijk tekort had gedaan. Het was de langste partij van de avond.

Ook Louis Rutgers en Martijn Koutstaal speelden een lange partij. Martijn had weliswaar een pionnetje meer, maar Louis had een betere positie van zijn stukken. Toen zwart inging op een indirecte dameruil, bleek dat geen goed keus. Louis sloeg de zwarte dame met Lc3xa5 en Martijn sloeg met Txc2 de witte dame. Door zijn loper weer naar c3 terug te trekken was de zwarte toren gevangen en een een prooi voor de witte loper van Louis. Louis liet hierna niet meer los en zorgde ervoor dat de zwarte loper de pion op c3 niet kon helpen op weg naar het promotieveld c1. Al kostte het nog een flink aantal zetjes, Louis haalde de vis op het droge en won.

Hans Karelse en Elmar Bottema begonnen rustig, al oogde de stelling vrij snel wat makkelijker voor Hans, zeker toen hij zijn paarden op d4 en c4 kon zetten. Daarna volgde krachtig b4. Toen Elmar in arren moede dameruil op d7 aanbood na Pb5, werd zijn stelling uiterst bedenkelijk. Toen er kwaliteitswinst volgde en de zwakke zwarte b-pionnen door een witte toren werden opgepeuzeld was het een gelopen race. Een goede partij van Hans, die bescheiden stelde dat zwart wel enkele betere zetten had gemist. Maar ja, dan moet je natuurlijk wel van de geboden mogelijkheden gebruik maken en dat deed Hans met verve. 

Ook Tony Else en Raymond Wagner speelden een interessante partij. Opvallend was dat zowel Tony als Raymond beiden dachten het grootste deel van de partij slechter te staan, waarbij Raymond meer gelijk had dan Tony... Maar het voordeel voor Tony was toch niet erg groot. Na flink wat afruilen koos Tony voor Pxd7 en had daarna via Lxg6 eeuwig schaak, maar direct 25. Lxg6! Had hem groot en mogelijk winnend voordeel opgeleverd! Schaken blijft voor ons nu eenmaal een lastig spel om “tijdig” de juiste zet te vinden.

De eerste beslissing viel deze avond in de partij tussen Edwin Morks en Madelon Dane. Beiden hadden vanwege hun werk een beperkte en korte nachtrust gehad en Madelon had daar het meeste last. Een gepend paard op f6 werd geruild en Madelon was gedwongen tot gxf6, waarna Edwin een pion op h6 won. Hiermee was de strijd voor Madelon eigenlijk al verloren. De partij tussen André van Wingerden en Michael Houweling ontwikkelde zich niet als een rustige Weense wals, maar eerder als een woeste Argentijnse tango. Nadat Michael al eerder een pion had geïnvesteerd, volgde er nog een stukoffer, maar de computer vond de stelling geheel in evenwicht! Na het zwarte Db6 ging André met Db5?? opzichtig in de fout. Kf1 was noodzakelijk om de strijd gaande te houden. Nu viel de zwarte dame verwoestend binnen met Dg1+ en moest André de strijd even later staken. Een enorm scherpe partij, waarin het maken van fouten makkelijker is dan de goede verdediging vinden, zoals André tot zijn schade moest ondervinden.

Pieter Verdoorn speelde Quinten Gerritsen, die de overstap naar de senioren heeft gemaakt. Quinten kwam heel goed te staan, maar miste na wits Pxc4 de zet Dxb4 met groot voordeel. Toen hij na exd6 zijn koning naar d8 ipv b8 terugtrok stond hij opeens glad verloren. Pieter liet zich deze buitenkans niet ontgaan en won. Een koude douche voor Quinten na een prima gespeelde opening. Rob van Driel nam hét op tegen Marcel Korevaar die het schaken een flink aantal jaren in de pauzestand had gezet, maar nu kriebelde het wel weer. Hij kreeg al snel een plezierige stelling en kreeg toenemend voordeel. Toen hij bovendien een stuk won, hield Rob het voor gezien. Arnold van Es en Huig Visser begonnen hun partij rustig, maar het bleek dat Arnold al vrij snel de overhand kreeg en de partij in zijn voordeel kon beslechten. Shiyar Allo won van Bert van Geldere, maar Jan Troost redde het niet tegen Anne van Heelsum.