Kwartfinales bekercompetitie en ronde 22 interne competitie schaakclub De Giessen en Linge uit Giessenburg

GIESSENBURG Alle vier kwartfinale partijen in het bekertoernooi konden worden gespeeld en nog 9 wedstrijden in de interne competitie van schaakclub De Giessen en Linge. Het is groot genoegen te zien hoeveel spelers input leveren. 

In de bekercompetitie was Eddy Korevaar als eerste klaar tegen Christian Boudewijn. Eddy kreeg een pionnenfront in het centrum en zette een fraai paard in de zwarte stelling. Eddy draaide de duimschroeven tamelijk hardhandig aan. Na afloop zei hij het zo: ,,Ik heb Christian op de 24^e zet uit zijn lijden verlost” (= matgezet) Al in een vroeg stadium verdwenen in de partij tussen Tony Else en Jaco Vonk de dames. Vervolgens werkten de stukken van Jaco beter samen. Toen Tony later de beste zetten niet vond, werd zijn verdediging gesloopt en wist Jaco positionele voordeel te verzilveren.

Hans Karelse had tegen Henry Houweling duidelijk een initiatief en dreigde dankzij een penning materiaal te winnen. Henry kon met kunst en vliegwerk overeind blijven, al bleef Hans beter staan. Met steeds minder pionnen resulteerde er uiteindelijk remise door herhaling van zetten, waar Henry zeker niet ongelukkig mee was. 

TAAIE STELLING

Voor de vierde partij hadden Tijmen Schakel en Henk Boot zich goed voorbereid, maar er kwam wat anders op het bord. Het werd in ieder geval interessant. Henk richtte zijn aandacht op de witte centrumpionnen en kon op de 17^e zet en pion winnen. Tijmen probeerde met zijn h-pion de zwarte stelling te ondermijnen, terwijl Henk zijn f-pion opspeelde en de witte koningsvleugel behoorlijk blokkeerde. Na activeren van zijn toren stond hij duidelijk beter. Maar Henk vond het moeilijk de taaie stelling van Tijmen open te breken. Een centrum doorbraak met een pion was oke, maar het resultaat viel hem nogal tegen. Toch maakte Henk wel vorderingen, hoewel vanaf de 45^e zet wederzijdse tijdnood een rol ging spelen. Ondanks een misser op de voorlaatste zet, won hij.  

INTERNE COMPETITIE

Naast deze bekerwedstrijden werden in de interne competitie nog 9 partijen gespeeld. Arjan Uittenbogaard speelde opnieuw een goede partij, nu tegen Louis Rutgers. Hij veroverde een kwaliteit en liet dit voordeel niet meer los. Johan Vroege redde het niet tegen Egbert Meier. Zeker toen Egbert met zijn torens diep doordrong in de witte stelling en een tweetal vrijpionnen op de damevleugel naar voren stuurde, was zijn winst duidelijk. Gerard de Gans had het deze week niet moeilijk tegen Chris van Wieringen, die al snel in een verloren stand terecht kwam.

Mattias Stok zocht tegenover André van Wingerden zijn heil op de damevleugel, terwijl André zich richtte op de koningsvleugel. Volgens de computer stond Mattias duidelijk beter. Maar hij misrekende zich, verloor eerst een pion en later meer materiaal. Het voordeel van André nam snel beslissende vormen aan.

MET ZWART OPENING

Mark Couwenberg kwam tegen Huig Visser in een hem ook met zwart bekende opening terecht. Geen frivoliteiten dit keer maar degelijk spel. Hoewel Mark dacht iets fout te hebben gedaan, was dat niet zo. Na ruil van flink wat materiaal hield hij het loperpaar over met een toren tegen twee torens van zwart. De stevige pionnenstructuur van wit verhinderden activiteit van de zwarte torens, terwijl de witte lopers wel konden manoeuvreren. Toen wit een gedekte loper in het centrum kreeg en rond de 40^e zet een aantal pionnen leek te gaan winnen, gaf Huig op. In de analyse na afloop was dat te vroeg, want dan zouden zijn torens juist tot leven kunnen komen. Overigens was Mark niet echt van plan achter die pionnen aan te gaan, maar de strijd was nog zeker niet beslist. Mark kreeg het punt dus wat snel toebedeeld.

Anne van Heelsum had het moeilijk tegen Jan Post, die steeds beter kwam te staan en bij de 27^e zet leek hij de winst in handen te hebben. Anne vond toen nog een sterke verdedigingszet, die Jan niet had zien aankomen. Jan raakte in de war en speelde die direct verloor. Anne ging er dus plotseling met de winst vandoor. Bert van Geldere en Rob van Driel waren aan elkaar gewaagd. Rob bood vredelievend remise aan. Bert wilde nog wel verder. Een poosje later had Rob als klein nadeel een dubbelpion. Later kon Bert Rob langzaam aan toch tot meer verzwakkingen dwingen. De uiteindelijke beslissende troef was een vrijpion die niet meer van promotie kon worden afgehouden.

Bij David Carlsson en Chris Tromp ging het gelijk op. David stuurde zijn pionnen op de damevleugel naar voren. Chris vatte dat wat te licht op en David kreeg David een kanjer van een verre vrijpion. Maar hij buitte zijn voordeel niet voldoende uit en Chris kon het vervaarlijke pionnenmonster veroveren. Hierna de remisehaven voor Chris weer in beeld.