'Gaat om spanning van broedseizoen'

H'VELD-G'DAM – Volgens Nico Schevers is het voorjaar het mooiste moment voor een vogelhobby. ,,Het broeds worden en de nestbouw verandert de manier waarop vogels omgaan met elkaar. Het gaat me om de spanning van het broedseizoen en om de uitdaging de parkieten na de rui weer in een goede conditie te krijgen voor de tentoonstellingen aan het eind van het jaar.” Het feit dat twee van zijn kleinkinderen Roy (21) en Djosh (9) dezelfde hobby als hun opa hebben doet Nico (68) misschien nog wel het meeste plezier. Maar zijn passie voor parkieten begon al ver voor hun geboorte. ,,Ik denk dat ik zeker al vijftig jaar vogels heb. Omdat mijn moeder overleden was, woonde ik vanaf mijn tiende jaar bij mijn broer in Culemborg. Daar ging ik al vogels kijken in de boomgaard. Mijn vader had kanaries en ik ben zelf begonnen met een paar grasparkieten toen ik een jaar of achttien was."

Door: Margreet Strijker

Sindsdien heeft hij altijd vogels gehad. Toen Nico en zijn echtgenote Dini in 1973 in Hardinxveld kwamen wonen, moesten ze het noodgedwongen wel even zonder vogels doen omdat de gemeente moeilijk deed. ,,Eerst was er de voorwaarde dat er geheid moest worden voordat kooien geplaatst mochten worden. Maar hoe kan dat nou? Een heistelling in een achtertuin? Later was het dat ‘getimmerte’ verboden was. Nou, toen heb ik alles maar geschroefd”, lacht de parkietenliefhebber. Die geschroefde kooi heeft ruim twintig jaar dienst gedaan. Inmiddels is het vergunningenbeleid gewijzigd en toen de huidige volière vijf jaar geleden neergezet werd hadden zowel woningbouwvereniging als gemeente daar niets op tegen. ,,Maar we waken er zelf wel voor dat de buren er geen last van hebben hoor. Hygiëne vind ik erg belangrijk, dus het stinkt hier nooit. We hebben ooit Pennant Rosella’s gehad, hele mooie vogels. Maar een herrie dat ze ’s morgens vroeg tijdens het broedseizoen maakten! Dat wilde ik de buren, hoewel ze nooit geklaagd hebben, echt niet aandoen. Dus die heb ik maar weer van de hand gedaan.” Een vogelsoort die ook wat minder goed beviel waren de zanglijsters die Nico een tijdje kweekte. Als ze jongen hadden moesten ze huisjesslakken eten. Ze smidsten, zoals dat genoemd wordt, die huisjes tegen een steen kapot. Per week waren er wel tweehonderd van die slakken nodig. Dini: ,,Toen zag je ons dagelijks langs het spoor lopen om die dingen te zoeken. De mensen zullen wel gedacht hebben, wat doen ze daar toch? Maar dat was niet eens het grootste probleem. Nee, dat waren hun ‘flatsen’. Eentje heeft het eens een keer gepresteerd door de kooi heen op mijn hoofd te schijten. Nou, toen was ik het zat.”

Door de jaren heen heeft Nico veel verschillende vogelsoorten gehad: kanaries, lijsterachtigen, tropische en subtropische soorten, bourks, neofema’s en roodrugparkieten. Met pas uit het ei gekomen kuikens van de laatstgenoemde soort poseert Nico voor de fotograaf. ,,Maar je ziet er geen rood aan”, vertelt hij als hij grijze scharminkeltjes laat zien. Ook is er een nestje met groenlingen, die de dag ervoor uit het ei gekomen zijn. En in het nachthok zitten vier roodmusjes in een voerbakje. ,,Ik ontdekte ineens dat hier eitjes in lagen. En die laat ik er dan ook gewoon inzitten. Ik laat de vogel zelf bepalen waar ze nestelen."

In de mooie, in vijf rennen verdeelde, volière zitten ongeveer 25 broedkoppels. ,,Buiten het broedseizoen om zouden de tussenschotten er eventueel wel uit kunnen, maar dat zou wel erg veel werk kosten elke keer.” Normaal gesproken besteedt Nico een tot anderhalf uur per dag aan zijn hobby. Maar ook komt het voor dat er alleen gevoerd hoeft te worden. Iedere twee maanden wordt er grote schoonmaak gehouden en twee keer per jaar worden de houtsnippers op de bodem in zijn geheel vervangen. ,,Ik werk het liefst met natuursnippers van wilgen. Dat is zacht en goed vochtopnemend hout. Er liggen altijd een paar plastic tassen in de auto, zodat ik als er ergens een verse berg ligt gelijk wat mee kan nemen. De beukensnippers die je in tuincentra kunt kopen zijn veel te hard en zand op de vloer vind ik niet hygiënisch omdat het geen vocht opneemt.”

Als Nico en Dini op vakantie gaan zorgt Roy voor de vogels. Met de eerste vogels die hij van zijn opa kreeg won hij meteen de eerste prijs op een jeugdtentoonstelling. Nico lacht: ,,Vroeger was hij altijd hier. Tot hij een ander liefje kreeg.” Maar ondanks dat liefje is de ook de liefde voor vogels gebleven. Een liefde die ook overgegaan is op Djosh, een neefje van hem. Een paar jaar geleden wilde hij ook graag parkieten. Sindsdien heeft hij een eigen koppeltje bij opa in de volière. Broertje Djeff (6) is meer van het timmerwerk en heeft niet zoveel met vogels. Maar hij maakte wel een krukje voor opa, waar hij in de volière op kan zitten. Overigens ging ook Djosh al een keer mee naar een tentoonstelling, waar hij prompt de derde prijs won. Op 9 oktober hoopt hij mee te doen aan de jeugd-districtstentoonstelling in Delft. Iets waar zowel opa als kleinzoon zich nu al enorm op verheugen.