Een muzikaal erfelijk belast huis

H'VELD-G'DAM – Ro Romijn (51) is kerkorganist in Giessen-Oudekerk en zorgt voor de filmmuziek bij de dvd’s van zijn broer Gert. Daarnaast leidde hij tot voor kort het kerkkoor en was vele jaren de vaste organist van de Hervormde Kerk in Boven-Hardinxveld. ,,Die bezigheden noem ik altijd werk naast mijn andere werk want het is voor mij toch wel meer dan gewoon een hobby.” Met dat andere werk doelt hij op het familiebedrijf Romijn Wonen aan de Buurt. Op de vraag of hij ooit weleens overwogen heeft zijn beroep van de muziek te maken is het antwoord: ,,Ik heb later weleens met de gedachte gespeeld. Toen ik van school kwam wist ik niet echt wat ik wilde en in de winkel is het altijd druk, dus ik ben gewoon blijven hangen in de meubelen. Maar het is inherent aan het hebben van een familiebedrijf dat ik nu de luxe positie heb dat ik er makkelijk tussenuit kan voor bijvoorbeeld een rouw- of trouwdienst. En om je brood te kunnen verdienen in de muziek moet je wel heel erg goed zijn hoor. Eigenlijk weet ik nog steeds niet wat ik worden wil”, komt er lachend achteraan.

Door Margreet Strijker

Ro kreeg als klein jochie zijn eerste orgellessen bij meneer Kees de Ruyter thuis. Een beetje anekdotisch is dat Ro en Konnie jaren later die woning kochten en er met hun gezin alweer ruim 27 jaar wonen. In dit muzikaal erfelijk belaste huis vult een indrukwekkend orgel een hele wand in de aanbouw aan de woonkamer. Ook zijn er twee piano’s te vinden. En een mediatheek met bladmuziek, lp’s, bandjes, cd’s, dvd’s en boeken. Alles sfeervol en geordend opgeborgen in de Billy’s en Benno’s van een bekende concurrent van de meubelfamilie. ,,Het grote orgel stond tot een jaar of drie geleden nog in mijn ouderlijk huis. Ik ben als kind begonnen op een harmonium en ging later via een hammondorgel over op dit elektronische orgel, waar ook mijn vader graag op speelde. Konnie: ,,Toen wij toch een stukje aan het huis gingen bouwen viel het mooi samen. Voorheen was overal in huis muziek te vinden, nu hebben we alles netjes bij elkaar. En iedereen is blij dat het orgel op deze manier in de familie kan blijven.”

Ook de kinderen Romijn kunnen goed leven met het enorme, maar bijzondere orgel in de huiskamer, waarbij Ro opmerkt dat dit misschien mede te danken is aan het feit dat er een koptelefoon op aangesloten kan worden. ,,Je hoort nu alleen de trappel de trappel voetpedalen”, aldus dochter Annemieke (25) die de passie voor muziek met haar vader deelt. Ze speelt viool bij jongerenkoor Op Weg en in kamerorkest Merwe Sinfonietta. Iets dat zeer gewaardeerd wordt door Ro: ,,Ik ga graag luisteren, want het is toch prachtig dat een groep jonge mensen op die manier met muziek bezig is.” Zoon Jonathan (21) speelt piano en luistert graag en veel naar de radio. ,,Ik kan veel muzieksoorten waarderen, maar het moet wel samengaan met een goeie tekst. Bløf vind ik daarom goed, maar ook U2 en Coldplay. En mijn vader achter het kerkorgel vind ik best wel stoer.” Peter (15) geeft aan meer met hardere muziek te hebben: ,,Rock en zo. Ik hou bijvoorbeeld van Greenday en dat pa orgel speelt vind ik wel leuk voor hem hoor”, komt er diplomatiek achter aan. Ro zelf heeft een vrij brede muzikale smaak, maar is bovenal Bach-liefhebber. ,,Ik zie steeds meer dat Bach aan de basis staat van bijna alle muziek. Superlatieven schieten te kort. Althans volgens mij dan.”

Gert Romijn, een broer van Ro maakt al zo’n 25 jaar films om 'het dorp en de omgeving een beetje vastleggen' zoals hij het zelf verwoordde in een eerdere boeit aflevering in deze krant. Over de samenwerking met zijn broertje zei hij: ,,Ik geef Ro wat grof materiaal en hij zoekt er dan wat passends bij.” Ro haakt daarop aan met: ,,We verstaan elkaar op dit gebied erg goed en hebben allebei iets met woorden en liedjes. Ik zoek de rode draad en maak er wat bruggetjes bij. Ik probeer rustige klassieke muziek gecombineerd met bekendere liedjes met bijpassende teksten zo te mixen dat muziek en beelden samenvallen en dat er bij bepaalde ijkpunten een pakkend geheel ontstaat.” Bij de dvd ‘Merwedegijzelaars. De razzia van 16 mei 1944.’ componeerde Ro grotendeels zelf de muziek. De film begint met een opname van de treinrails in Kamp Amersfoort, waar de opgepakte jonge mannen heen gevoerd werden. Ro zette er het geluid van een rijdende trein onder dat over gaat in aanzwellende muziek waardoor de kijker inderdaad gelijk ‘gepakt’ wordt.

Overigens was het een poosje stil toen Ro Romijn benaderd werd met de vraag of hij geïnterviewd wilde worden: ,,Ja, ik heb er even over na gedacht of ik het eigenlijk wel wil omdat ik vind dat ik niet zoveel te vertellen heb. Er zijn duizenden mensen met muziek bezig en die hebben daar allemaal meningen over en een visie op. Wat zou ik daar aan moeten toevoegen? Dat ik na wat wikken en wegen toch heb besloten het er op te wagen komt eigenlijk voort uit de titel van deze rubriek: ‘Wat mij boeit’. Muziek boeit me inderdaad, maar of ik daar wat zinnigs over kan zeggen waag ik te betwijfelen.”