Leo van Wijngaarden
Leo van Wijngaarden Aangeleverd

PEULENPRAAT: Ons Soort Mensen

7 augustus 2025 om 09:12 Column Kompas-columns

Afgelopen week zat ik op een verjaardag waar de salade rijkelijk was, de moppen matig, en het gesprek onverwachts diep ging. We hadden het over OSM. Niet het nieuwe dieet of een cryptomunt, maar de afkorting voor Ons Soort Mensen. Een term die in christelijk Hardinxveld vaker opduikt dan we durven toe te geven.

OSM is een soort stiekeme comfortzone. Je herkent het aan zinnen als: “Wij doen het al jaren zo.” Of: “Ze hoeven ons niet te begrijpen, dit is nu eenmaal onze manier.” Het is gezellig binnen de kring, zolang iedereen binnen ‘ons soort’ maar snapt hoe laat de dienst begint en waarom het ene lied wél mag en het andere lied naar Hillsong ruikt.

OSM is ook wat je zegt als je een beetje klaar bent met uitleggen. “Mensen snappen ons toch niet.” Dus bouwen we liever een kerkelijke iglo en blijven warm van binnen. Ondertussen glijden de generaties weg, niet omdat ze per se tegen het geloof zijn, maar omdat ze aan alles voelen; ik ben geen onderdeel van de OSM. Want ze zijn misschien wel van God, maar niet van dat soort.

En zo houden we onszelf gevangen in een evangelie dat bedoeld was voor de wereld, maar veilig opgeborgen ligt in het kastje van OSM. Geen risico’s, geen ongemak, geen ruimte voor wie anders denkt. Alleen de vertrouwde gezichten, de bekende geluiden, en af en toe een zendingsavond als herinnering dat er nog een wereld buiten onze kring bestaat.

Maar dan hoor ik die woorden van Gandhi weer:
“Ik hou van Christus, maar niet van het christendom. Als christenen iets meer op hun Jezus zouden lijken, zouden misschien wel meer mensen deze Jezus willen ontmoeten.”

Auw.

Christus was niet van OSM. Hij at met tollenaars, sprak met Samaritaanse vrouwen, en waste voeten van verraders. Hij brak door elk kringetje heen dat mensen probeerden te bouwen. Misschien moeten wij ook eens ons kringetje openbreken. Niet om alles overboord te gooien, maar om weer te lijken op Hem.

Want als “ons soort mensen” niet meer lijkt op Jezus, dan is het tijd voor een nieuw soort christen. Eentje die zegt: Hey ik veroordeel je niet, maar ik heb wel een oplossing voor de hoop en liefde die je nu moet ontberen: Jezus Christus die aan jouw zijde wil lopen, en net als Hij loop ik met je mee.

Mail de redactie
Meld een correctie

advertentie
advertentie