Peulenpraat: Lid van de slechtste club ooit?

Christen zijn voelt soms alsof je fan bent van een voetbalclub die zichzelf wekelijks in eigen doel schiet. Je wilt trots zijn, maar je denkt vaak: dit komt niet in Studio Sport, dit wordt een fragmentje bij Vandaag Inside waar Johan Derksen cynisch zijn sigaar bij uitdrukt en René van der Gijp het uitgiert.

Ik snap daarom heel goed waarom veel mensen afhaken. Want stel je voor dat je voor het eerst een kerkdienst binnenloopt. Je verwacht vuur, passie, misschien iets mysterieus, in ieder geval iets dat helpt. En wat krijg je? Soms zware orgelmuziek, soms juist eindeloos repeterende refreinen uit de opwekkingsbundel, en vaak een preek die voelt alsof je bij een te lange PowerPoint-presentatie zit. Voor buitenstaanders is dat gewoon… saaaaai. Dan hoor je ze bijna denken: ,,Mensen, als dit jullie grote geheim is, dan houd ik het bij Netflix.”

Daar bovenop hebben christenen ook nog eens een zeldzaam talent voor het verkeerde voorbeeld. We oordelen sneller dan een flitskast, we maken ruzie over bijzaken alsof het de Champions League-finale is, en ondertussen vergeten we dat het eigenlijk over liefde ging. Serieus, als dit een merk was, dan was de slogan waarschijnlijk: ,,Sorry voor het ongemak.” En de klantenservice? Onbereikbaar op zondag.

En toch blijf ik. Niet voor de clubcultuur, niet voor de saaie diensten, en al helemaal niet voor de marketing. Ik blijf vanwege de Trainer. Jezus is geen idee, geen traditie, geen theorie. Hij is degene die mij optilde toen ik languit lag. Niet omdat ik zo braaf was, maar juist omdat ik het niet was.

Zonder Hem zou mijn leven waarschijnlijk simpeler zijn, maar ook leeg. Ik heb het geprobeerd hoor: geloven op afstand, alles rationeel verklaren, een beetje netjes leven. Het hield geen stand. Het is als zwaartekracht: je kunt het negeren, maar uiteindelijk knal je toch weer op de grond.

Dus ja, christen zijn is soms gênant. Soms wil ik ook even geen lid zijn van deze club. Maar tegelijk weet ik: dit is het enige dat écht klopt. En diep vanbinnen houd ik van deze club, juist omdat we een gemeenschappelijke Trainer hebben die we met vallen en opstaan proberen te volgen.

En daarom mijn appèl: kijk niet alleen naar ons stuntelende spelers. Kijk eens naar de Trainer zelf. Misschien overtuigen wij niet altijd, maar Hij wel.

Leo van Wijngaarden