Peulenpraat: Daar heb ik geen verstand van

Als trouwe lezer van deze kwaliteitskrant is het u wellicht opgevallen dat uw schrijver zich vrijwel nooit uitlaat over politiek. Tuurlijk ben ik hier en daar wel op een mening te betrappen, maar ik mijd discussies. Dat heeft twee redenen: het scheelt mij denkkracht en ik ben een piekeraar die alle invalshoeken wil begrijpen. Krijg ik hoofdpijn van, wil ik niet. Uit zelfbescherming loop ik met een grote boog om conflicten heen. Ik ben niet het meest diplomatieke mens en als ik dan in een ruzie terechtkom, zeg ik dingen waar ik achteraf niet bepaald trots op ben. Lang verhaal kort, ik weet eigenlijk niet zoveel op dit gebied.

Toch knaagt het. Hoewel ik best wel wat dingen vind, beschouw ik mezelf als het redelijke midden. Zo ben ik vóór wereldvrede en tégen armoede. Ik ben vóór kapitalisme, maar tégen jachten die duurder zijn dan vijf ton. Ik ben tégen geweld, maar vóór het geweldsmonopolie van de politie.

Momenteel zijn er veel hete hangijzers, maar ik weet simpelweg te weinig. Het spijt me. Uiteraard zou ik hier dingen kunnen roepen als: “iedereen is welkom” of “men moet integreren” of “mensen zouden wat ruimhartiger” moeten zijn. Dat heeft alleen geen enkele zin, omdat de tegenstellingen inmiddels zo groot zijn dat de ruimte voor compromissen steeds kleiner wordt. Het blijft voor mij fascinerend hoe weinig mensen uit hun loopgraven komen. Veranderen van mening voelt als verliezen.

Misschien ben ik een idealist en is het gewoon een gegeven dat er altijd conflicten zijn. Het lijkt mij alleen wel prettig als mensen weer een beetje hun best gaan doen vóórdat ze een stellige mening uiten. Ongetwijfeld komen mensen dan nog steeds tot verschillende conclusies, maar er is in ieder geval, hopelijk, een fatsoenlijke onderbouwing. Ja dat kost tijd en moeite, maar doe even het volgende gedachten-experiment… u kijkt ‘s avonds een talkshow, waarin allerlei mensen aanschuiven. Een van die mensen is Dries Roelvink. Op een gegeven moment wordt de situatie in het Midden-Oosten besproken en Dries denkt ook een duit in het zakje te kunnen doen. Ik mag hopen dat u dan denkt: “He maar Dries, het is toch al best lang geleden dat jij voor het laatst een nummer over geopolitiek hebt uitgebracht?” Trek die gedachte even door naar een stapel andere onderwerpen en ik denk dat we dan al veel betere discussies gaan krijgen.

Laten we daarom de volgende woorden weer met trots gaan uitspreken: “Daar heb ik niet zoveel verstand van.”

Gijsbert Ambachtsheer