Onttegelen

Het NK Tegel wippen maakt wat los: een Peulenschilletje erover, nog een column. Deze ludieke actie maakt deel uit van de campagne ‘Een groener Nederland’ waarbij burgers een steentje kunnen bijdragen (of beter: wippen) om door middel van vergroening een positief effect op het klimaat te generen. En ja, natuurlijk is dat een kleine stap. Echter wel één die onze directe omgeving groener maakt en waar we zelf meteen van profiteren. Een groenere bebouwde heeft een positief effect op de afvoer van regenwater en op de temperatuur. Mijn collega-columnist heeft de aftrap gegeven voor het onttegelen. Hier is een oppervlak vrijgemaakt van 36 tegels. Dat maakt 37 verwijderde tegels. Wie volgt? TAB, SGP en CU zijn eruit las ik en gaan er de komende 4 jaar weer voor. Gaan ze ook voor een b(l)oeiend groenbeleid? Gaan er gedurfde en creatieve stappen gezet worden? Komt die gemeentehuis-tuin er om inwoners te inspireren? Worden burgers betrokken bij het groen vormgeven in hun wijk? Wordt in nieuwbouwwijken aan nieuwe bewoners een groenkeus voorgelegd? Niet alleen siergroen, maar ook eetbaar groen zoals bv. appelbomen. Of geurende struiken en planten. Groen is goed voor het welzijn van mensen. Goed voor biodiversiteit en fauna. Bij ons voor de deur ligt een plantsoentje dat vol staat met bosjes waar alleen bijen van genieten. Verder is het saai: geen kleur, geen geur. Er zijn genoeg andere planten die bij-vriendelijke zijn en tegelijk ook mooi zijn om naar te kijken. Zet er een paar bomen in. Of maak er een gedeelde moestuin van als omwonenden dat samen willen doen. Onderhoudsvriendelijk voor de gemeente. Er zijn zoveel mogelijkheden! Omdat dezelfde partijen aan het lokale roer staan is mijn verwachting dat het groenbeleid niet veel anders zal zijn dan de afgelopen 4 jaar. Het feit dat de ene partij bloemenzaad uitdeelde in de campagne en de andere reed rond met een sportauto duidt wellicht op een verschil van inzicht hoe zorg te dragen voor het lokale groene klimaat. Zoals gezegd, het NK maakt wat los. Nu alleen de tegels nog.

[Jolanda Jansen