Columnist Walter over kunst, cultuur, kunstenaar Christo en de Oude Kerk

Deze keer een column vanuit Frankrijk. Ik ben voor het eerst sinds Corona langs kwam waaien weer in Parijs met Havo 4. Even het rustige dorpsleven omwisselen voor een paar dagen kunst en cultuur snuiven in een wereldstad. Hoewel, ik reed pas geleden over de Peulenstraat en het leek wel of Christo himself postuum de Oude Kerk onder handen had genomen. Kleine tip van Christo voor de restauratiecommissie van de Hervormde gemeente ter plaatse om de kosten wat te drukken: Wanneer de restauratie klaar is, bewaar het inpakmateriaal, knip er kleine stukjes van, lijst de stukjes in met een foto van de ingepakte kerk en verkoop ze voor grof veel geld, succes gegarandeerd. Sinds kort is het wettelijk niet meer verplicht om het schoolgeld te betalen. Scholen moeten in sommige gevallen beslissen om excursies te schrappen, want tegelijk mag je wettelijk gezien mensen niet weigeren op een excursie wanneer ze die niet willen of kunnen betalen. Nu werk ik op een spierwitte school met over het algemeen kinderen met ouders die hiervoor wel willen betalen, maar ik kan me scholen in den lande voorstellen waar dit een wat groter probleem is. Een bekend citaat van Christo is “The work of art is a scream of freedom”. We vierden vorige week bevrijdingsdag. Voor Christo is het maken en laten zien van zijn kunst de hoogste vorm van vrijheid. En dat is vaak nog steeds zo. Wanneer je kunstenaar in de breedste zin van het woord bent, muzikant, danser, cabaretier, beeldend kunstenaar, kun je vaak net wat verder je grens verleggen dan bijvoorbeeld journalisten, politici en ambtenaren. Mocht je de komende tijd langs de Oude kerk komen, denk dan eens aan de vrijheden die we hebben in dit land. En als je vind dat die om wat voor reden ook wordt ingeperkt: Neem een kunstenaar in de arm, die mogen vaak nét iets meer!

Walter Leendertse