Hardinxveldse Joël Vink over zijn reis naar Oeganda: ‘We kunnen nog veel van hen leren’

HARDINXVELD-GIESSENDAM Het is alweer een tijdje geleden dat Joël Vink het koude Nederland verliet om ruim anderhalve week naar Oeganda te vertrekken. ,,Het was heel indrukwekkend. Voor het eerst vliegen en dan meteen zonder ouders” aldus Joël. Het eerst wat hij deed toen hij het vliegtuig uitstapte, was snel zijn warme jas en trui omwisselen voor een lekker luchtig t-shirt. Samen met de andere uitverkorenen die met stichting EduKans mee mochten, werd Joël ondergedompeld in het dagelijkse, Oegandese leven.

door Walter Leendertse

Wat hem meteen opviel was de positiviteit die de mensen daar uitstralen: ,,Ze zijn heel gastvrij, lachen eigenlijk de hele dag naar je en willen je graag helpen. We zijn hier in Nederland écht een stuk minder tevreden. Daar zouden we nog wat van kunnen leren.”

Het doel van de reis was om van elkaar te leren en om hier in Nederland te laten zien hoe hard goed onderwijs in Oeganda nodig is. Na zijn reis is Joël ambassadeur voor EduKans geworden en geeft hij in die rol presentaties voor verschillende schoolklassen om jongeren bewust te maken van het nut van goed onderwijs. Omgekeerd heeft hij weer veel geleerd van de mensen in Oeganda.

ERVARINGEN UITWISSELEN

,,Een van de grootste verschillen was het eten van minimaal twee keer per dag rijst”, vertelt Joël. ,,En veel meer insecten dan dat je bent gewend.” Naast het kennismaken met de Oegandese cultuur kregen Joël en zijn mede-reisgenoten een buddy. ,,Met die buddy wisselde je ervaringen uit. We begonnen eerst met het tekenen van onze stamboom en wat mij meteen opviel was, dat zeven tot acht kinderen in één gezin daar heel normaal is.” Bij een van de opdrachten – de levensrivier – moest je jouw levensloop vertellen. Ook hierbij viel de positieve levenshouding van de Oegandezen op: ,,Er was een meisje dat kort na elkaar haar vader en moeder was verloren en haar zus voor haar ogen ontvoerd zag worden. Desondanks bleef ze opgewekt. Mensen laten zich daar niet zomaar neerhalen.” De buddy van Joël had ook het nodige meegemaakt. ,,Zijn vader had een motorongeluk gehad waardoor er geen genoeg inkomsten waren om goed onderwijs te betalen. Hij is drie jaar niet naar school geweest.”

INDRUKWEKKEND

Op de vraag wat op hem de meeste indruk heeft gemaakt is het antwoord: het huisbezoek bij zijn buddy. ,,Het was op een zondagmiddag en je voelt je toch een beetje opgelaten. De mensen willen daar heel graag knuffelen en dichtbij je komen, daar moest ik erg aan wennen. Eenmaal aangekomen via een hobbelige weg, hoorden we hoe het gezin van mijn buddy telkens een beetje aan hun huis had gebouwd waardoor hun huis nu was geworden zoals het was. Ik vond dat indrukwekkend om te horen.”

Joël mocht de mensen daar ook een hart onder de riem steken. ,,Veel mensen voelen zich minderwaardig. Het was mooi om te zien hoe onze boodschap ‘Je mag er zijn, je bent van betekenis’ binnenkwam bij de mensen daar.” Joël schreef een aantal blogs vanuit Oeganda. Deze zijn nog te lezen op de volgende site: https://joel-vink.inactievooredukans.nl. Dit waren overigens de enige momenten dat hij een soort van contact had met de buitenwereld, maar hij heeft het geen moment gemist. ,,Toen ik vanaf Schiphol naar huis reed kreeg ik tien minuten lang alleen maar meldingen van mijn telefoon, zoveel dat ik ze eigenlijk niet eens wilde bekijken.” Terugkijkend is Joël erg dankbaar dat hij deze reis mocht maken. ,,Ik ben mijzelf écht tegengekomen en ik denk nu steeds vaker na over de dingen die ik doe. ,,Is het wel nuttig wat ik nu doe?Daarnaast ben ik veel zelfstandiger geworden. Het is een ervaring die ik iedereen gun.”