Schaakclub Giessen den Linge wint in KNSB-ronde 5 van KiNG 2 uit Tilburg

GORINCHEM De 5e ronde in de KNSB-competitie werd gespeeld in hotel Metropole met als tegenstander KiNG 2 uit Tilburg. De wedstrijd eindigde in een 4.5-3,5 overwinning.

De eerste uitslag kwam van Tony Else. Hij won na de zwarte breekzet e6-e5 een pion, maar dat ging ten koste van zijn pionnenstructuur. Hoewel Tony hoopte op kansen op de koningsvleugel, bleek zwart via de b-lijn op de damevleugel sneller. Tony kon de zwarte dreigingen redelijk eenvoudig neutraliseren en na zetherhaling werd het remise. Hierna ging het mis bij Henk Boot, die erg schrok zo van het witte offer Lxb5. Hij koos niet de goede voortzetting. Tja, dus een pion minder en hierna liep hij de rest van de partij achter de feiten aan en verloor. Ook bij Louis Rutgers ging het niet goed. Hij had een aardige stelling met beheersing van de d-lijn en de mogelijkheid Dd5+ te spelen en gelijk de f5-pion te belagen. Maar Louis koos voor De1 en zwart kon met zijn torens de witte koningsstelling aan de tand voelen. Na het zwarte Pf3+ was Louis gedwongen een kwaliteit te offeren en dat bleek het begin van het einde. Kortom een 0,5-2,5 achterstand en op de overige borden stond niemand “onmiddellijk” op winst, dus het zou nog een hele klus worden om zelfs maar één matchpunt te redden…

Bij Eddy Korevaar was het evenwicht nergens echt verbroken, zeker niet nadat zwart de torens had kunnen ruilen en zelfs niet nadat zwart met wat “klieren” de a2-pion van Eddy won. Maar meer dan remise zat er voor Eddy niet in. Elmar Bottema had naar eigen zeggen een “off day”. Wit kon een flinke aanval via de c-lijn opzetten en had zeker mogelijkheden dit voordeel tot (bijna) winnende proporties te vergroten. Tot Elmars opluchting vond hij de juiste weg niet. Na neutralisatie van het witte voordeel won hij zelfs een pionnetje al was dat geen blijvertje. Wit won de pion terug en stond opnieuw beter. Zijn remiseaanbod werd dus door Elmar maar al te graag geaccepteerd. Tja, dus een 1,5-3,5 achterstand, kon dat nog goedkomen? Inmiddels was wel duidelijk dat de overige partijen allemaal voor ons gunstig stonden, maar alle 3 winnen? Dat was natuurlijk best veel gevraagd.

De eerstvolgende uitslag kwam van Hemmo Mulder. Zwart speelde heel actief en Hemmo stond aardig onder druk. Zwart kon zijn voordeel ondanks royaal tijdgebruik niet vergroten en Hemmo kwam terug in de partij. Geruime tijd werd er gemanoeuvreerd en Hemmo had beduidend minder tijd nodig dan zijn tegenstander en vond bovendien betere zetten. Zijn voordeel werd steeds duidelijker en hij won met Txe5 een pion. Hij stuurde zijn koning naar het centrum had goed gerekend dat zijn koning, paard en vrije d-pion belangrijker waren dan de opgerukte zwarte h-pion: hij won. Zo, de eerste aansluitingstreffer was dus binnen. 

Hierna volgde Gela Nikoladze. Zijn tegenstander had blijkbaar inspiratie opgedaan van de F1-ontknoping van het afgelopen seizoen. Hij speelde een originele Grand Prix partij, stuurde zijn pionnen op de koningsvleugel vlot naar voren. Volgens Gela had wit wel een plusje, al vond mijn computer het allemaal steeds keurig in balans. Na torenruil op de h-lijn gaf wit nog een paar schaakjes en Gela bracht zijn koning op de damevleugel in veiligheid. Hierna werden de zwarte stukken steeds actiever en werd de witte dame terug gejaagd. Er resteerde een ongelukkige positie van de witte koning in het centrum en hij dwong wit met actief spel van dame, loper en toren tot overgave. Dus was de stand gelijk: 3,5-3,5!

Dat betekende dat de uitslag van kopman Jaco Vonk zou beslissen over de einduitslag van deze middag. Pas na de 20e zet werden de eerste stukken geruild en daar knapte vooral Jaco’s stelling van op. Hij kreeg ruimteoverwicht op de damevleugel. Na torenruil ontstond een interessant loper-paard eindspel met aan beide kanten een opvallende pionnenstructuur. Jaco speelde het veilige Pf6 en hield de strijd gaande. De computer vond het een duidelijk gelijke stelling. Na een onnodige zet van wit kreeg Jaco voordeel, maar dat verdween later weer. Gelukkig had Jaco beduidend meer tijd ter beschikking dan zijn tegenstander en vond de winnende pionnenopmars a3! Enkele zetten later verdampte zijn voordeel en was er weer sprake van een remisestelling. Kortom, “the devil is in the detail” bleek maar weer. En toen wit een zet later met Ka2 op de a3-pion afging, leidde dat tot winnend voordeel voor Jaco. En hij voerde dit op een rustige en doortastende manier inderdaad tot winst. Hiermee behaalden ze een zwaar bevochten 4,5-3,5 overwinning . Met deze nipte overwinning steeg de schaakclub tot de 4e plaats in de poule.

Op 9 december werd de 12e ronde gespeeld, alweer de laatste van de eerste cyclus van de interne competitie. Jaco Vonk trad aan tegen Tony Else. Het lukte Tony niet het Jaco echt moeilijk te maken. Jaco had snel meer ruimte in het centrum en de zwarte stukken stonden elkaar op de damevleugel behoorlijk in de weg. Een witte pionnenopmars met g4 en ruilen op f5-pion gaf Jaco een open g-lijn. Zijn witte torens voelden zich daar goed op hun gemak en de ontketende aanval was voor Tony niet meer te stoppen. 

Interessant was de partij tussen Elmar Bottema en Gela Nikoladze. Elmar kwam met een pionoffer, maar het vervolg deed hij minder handig, zodat Gela een plusje behield en hij vervolgde sterk met c5 en kwam zo van zijn dubbelpion af en kreeg meer speelruimte voor zijn stukken. Na een vrij geforceerde zettenreeks ontstond een stelling met heel wat stukken in het centrum en Elmar richtte zijn vizier op de zwarte koningsstelling. Gela tastte mis met de verdedigingszet Pf6, waarna de aanval van Elmar doorsloeg met een ondekbare matdreiging. 

Aan Eddy Korevaar dus de taak om te winnen van André van Wingerden om de 2e plaats te heroveren. De partij begon rustig, maar dat bleef natuurlijk niet zo. Beiden kregen wel kans op voordeel, maar benutten de kansen niet optimaal. Eerst moesten bij Eddy alle hens aan dek na Lg4 van André. Dat lukte toen André niet de sterkste zet speelde, terwijl even later Eddy zijn kansen niet optimaal waarnam. Er ontstond hierna een potremise toreneindspel. Met deze uitslagen blijft Gela Eddy nipt voor, maar beiden staan op een ruime afstand van “Herbstmeister” Jaco Vonk, die er geen twijfel over laat bestaan, dat hij dit jaar weer kampioen wil worden.

Hans Karelse kwam tegen Martijn Koutstaal goed uit de opening en won eerst één pion en later nog eentje. Maar vooral had hij, met de zwarte koning nog op e8 met zijn witte loper op e6 en dame op a7, zwart eigenlijk volledig in de tang. Hans won overtuigend. Arjan Uittenbogaard en Henk Boot begonnen rustig al had Henk wel een kleine dreiging in petto. Hij won in het centrum een pion en snoerde Arjan eigenlijk helemaal in. Via wat omwegen bleef hij ruim in het voordeel en won.

Christian Boudewijn en Michaël Houweling speelden een Konings-Indische partij, waarin Michaël de controle over de f-lijn kreeg, een onaantastbare toren op f4 kon zetten gesteund door een loper op e5. Met dit positionele voordeel kon hij de winst naar zich toe trekken. Huig Visser redde het niet tegen Chris Tromp. Anne van Heelsum pakte het in zijn partij tegen Madelon Dane niet goed aan en kwam een stuk achter. Maar zoals bekend: opgeven kan altijd nog en hij kreeg toch wel toenemende compensatie. Uiteindelijk ging Madelon in de fout en won Anne alsnog!

Pieter Verdoorn en Quinten Gerritsen maakte het elkaar gedurende een lange partij flink lastig. Tenslotte kwam er een remise uit de bus. Martijn Stam had een zware dobber aan Edwin Morks, die winnend voordeel bereikte. Maar ja, er kwam een flinke blunder op het bord en zo won Martijn alsnog.