Henk Boot wint bekerwedstrijd bij schaakclub De Giessen en Linge

REGIO  Op deze avond van schaakclub De Giessen en Linge werd naast ronde 22 in de interne competitie ook nog één resterende bekerwedstrijd uit de 2^e ronde gespeeld, nl. tussen Gela Nikoladze en Henk Boot. Wedstrijdleider Jaco had er nog op gewezen dat volgende week al de volgende ronde in de bekercompetitie gepland staat en dat een remise en dan noodzakelijke barrage geen “optie” was. 

De voorgaande ontmoetingen tussen beiden hadden nog nooit een remise opgeleverd, terwijl in de interne competitie dit jaar Gela tweemaal de gelukkigste was geweest. Vanuit een door beiden al eerder gespeelde opening bood Henk Gela nog een pion op g7 aan in de veronderstelling dat deze pion “vergiftigd” was. Niet dus, maar Gela vetrouwde Henk blijkbaar op zijn blauwe ogen en koos voor Dh5. Nu volgde ruil van de lopers op e5 en omdat al eerder alle paarden in het doosje waren verdwenen, resteerde een middenspel, waarvan Henk dacht dat het best snel op een remise zou kunnen uitlopen. En dat was nu juist niet de bedoeling! Maar goed, Gela besloot met h4 op weg te gaan naar de zwarte koning en rokeerde dan ook lang. Henk antwoordde door met zijn pionnen het centrum in beslag te nemen en stond zeker niet slechter en even later zelfs beter. 

Maar hoe verder? Het viel Henk niet mee het juiste vervolg te vinden en zijn voordeel verdampte en was na pionnenruil op g6 zijn voordeel helemaal weg! Maar ook al kreeg hij nog kansen zijn voordeel te herpakken, hij deed dat niet. En nu had Gela zelfs met Dh6 groot voordeel kunnen krijgen. Inmiddels had Gela al niet al te veel tijd meer en bleef de stelling na f4 van Henk geheel in balans. Maar na het witte Td2 miste Henk het winnende Da3+ en hierna Te3. Hoewel de stelling inmiddels misschien wat beter voor wit was, tastte Gela na Henks 37. .. Tc3 echt mis met Df2 en werd onaangenaam verast door een zwart kwaliteitsoffer. Er resteerde voor Henk een winnend eindspel. Oeps…, een partij met wisselende kansen, vooral voor Henk, die weliswaar tijdens de partij op een gegeven moment dacht dat Gela hem opnieuw zou ontsnappen, maar opgelucht toch aan het langste eind trok. Overigens had Eddy als toeschouwer terecht de fase gezien en herkend dat Gela overtuigend beter stond. Kortom een spannende en (te) moeilijke partij met wisselende kansen, waar Henk ditmaal de gelukkigste was.

Eddy Korevaar trof een uitstekend spelende Michaël Houweling op zijn pad en bereikte geen voordeel, integendeel. Michaël won een pion op h3 en de compensatie voor Eddy was “bescheiden” te noemen. Ook tijdens het vervolg van de partij wist Eddy de partij niet te laten kantelen in zijn voordeel. Maar Michaël, toen de lichte stukken er af waren, miste de verdediging Tf7 om een schaak van Eddy op te heffen en verloor toen een belangrijke pion als verdediger met een remise eindspel als gevolg. Eddy’s conclusie: “Saved by the bell” klonk dan ook heel terecht. Elmar Bottema en André van Wingerden pakten hun partij modern aan. Al snel gooide André met Pxc4 een optimistische knuppel in het hoenderhok. Hoewel de computer Elmar een significant voordeel gaf, lukte het hem niet dat verder uit te buiten. Er ontstond zelfs een moment dat na torenruil wit zich met Dxb5 wel erg blootstelde aan het noodlot. Dat zou hem na Pf4++ (dubbelschaak!) hebben getroffen, want dan was Dg2 mat onvermijdelijk geweest. Maar na het gespeelde Pc7+ had Elmar met Dc6 nog een benauwde ontsnapping. Na ruil van meerdere stukken resteerde een remisestand. Een partij van gemiste kansen dus… Pieter Verdoorn had in eerste instantie prima spel tegen Hans Karelse, maar kort na de 20^e zet ging hij in de fout en maakte Hans dankbaar gebruik van de geboden mogelijkheden.

In de partij tussen Shiyar Allo en Bert van Geldere speelde Bert het naar eigen zeggen veel te traag en passief. Shiyar wist daar wel raad mee en won overtuigend. In de partij tussen Rob van Driel en jan Post was er bij Rob op een gegeven moment ergens kortsluiting en zijn dame werd daarvan het slachtoffer. Madelon Dame kwam prima uit de opening tegen Raymond Wagner, won een pion, maar het verzilveren van dit voordeel lukte niet en uiteindelijk verloor zij zelfs. Gerard de Gans had het moeilijk tegen Anne van Heelsum, die met Dc2 binnendrong in de witte stelling. Zijn torens ondersteunden dit goede plan en hij kwam zelfs twee pionnen voor te staan. Wel verdwenen er nogal wat stukken in het doosje en er resteerde een eindspel met ongelijke lopers. Het lukte Anne niet de buit binnen te halen en Gerard ontsnapte dus met remise. Martijn Stam had het zwaar tegen Arnold van Es. Arnold kwam een tweetal pionnen voor, maar verslikte zich in het voltooien van een goed opgezette partij en Martijn was dus erg gelukkig met de volle buit. Huig Visser keek tegen Bert van Hees al snel tegen een materiële achterstand aan: slechts één pionnetje tegen een stuk en de achterstand werd al ras groter. Bert won dus. Martijn Koutstaal kwam tegen Christian Boudewijn weliswaar een pion voor te staan, maar Christian had het initiatief en dan ook ruim voldoende compensatie. Toen hij met goed samenwerkende stukken ook nog een sterke aanval kon opzetten, kreeg hij winnend voordeel. Jan Troost kwam tegen Quinten Gerritsen in de problemen. Quinten dreigde stukwinst en dat bleek uiteindelijk het begin van beslissend voordeel. “Er is in mijn spel nog wel ruimte voor verbetering”, zo verzuchtte Jan na de partij. Ernst Delwel en Arjan Uittenbogaard speelden een in eerste instantie langzame partij, waarin alle stukken pionnen op het bord bleven. Uiteindelijk ontwikkelde Ernst toch een steeds sterkere aanval tegen de koningsvleugel van Arjan en won.