Leden van Roparun Team 293 Steamwork: Hans Emmen

Even voorstellen

Hans Emmen, Oprichter, Teamcaptain & Loper van het eerste uur van Team 293 Steamwork. Getrouwd met Marja en heb drie fantastische kinderen: Yannick, Brian en Rifka. Woonachtig in Hardinxveld-Giessendam. Dit wordt jaar alweer mijn 14e Roparun.

Waarom doe je mee aan de Roparun?

In het eerste jaar was dit vooral een sportieve deelname. Na in 2011 op 2e pinksterdag met mijn vrouw en toen nog 2 kinderen met de trein in Rotterdam terecht te zijn gekomen. Kwamen we lopend op de Coolsingel uit. 2e Pinksterdag is de plek waar de Roparun altijd finishte. Daarna ging het balletje snel rollen en waren we in augustus van dat jaar ingeschreven voor de Roparun. Na een paar jaar deelgenomen te hebben en steeds rond de € 25.000 opgehaald te hebben, begon het te knagen dat ik de link met het woordje kanker miste. Toevallig kwam het gesprek tijdens een vakantie op het Hospice in oprichting in Oudewater, waar een vriend en teamgenoot woonde. Binnen de kortste keren zaten we met het op te richten hospice. Dat jaar kregen we via de Roparun een donatie van € 70.000 voor de inrichting van 2 bewonerskamers. Daarmee was de band gesmeed met een goed doel .Dat hebben we inmiddels uitgebreid met donaties aan Hospices in Papendrecht.

Hoe heb je je voorbereid op deze uitdaging?

Niet heel bijzonder mee. Door de jarenlange ervaring weet je wat er in tijdens de Roparun van je verwacht wordt. En adrenaline doen veel met je tijdens zo’n weekend

Wat is het mooiste dat je hebt meegemaakt tijdens een Roparun?

Iedere Roparun is een bijzondere. De eerste blijft natuurlijk de meest mooie die er is. Dan kom je onbevangen aan de start en weet je niet hoe de komende 48 uur er gaan uitzien. Bijzondere momenten zitten in iedere Roparun. Degene die de 1e kilometer mag lopen na de start is altijd iemand die een link heeft met kanker. Dat kan zijn direct in de familie of omgeving, of iemand die zijn vader verloren heeft. Voor mij was het heel bijzonder om in 2021 (Corona jaar en liepen we de Roparun bin Limburg) te mogen finishen. In juli van dat jaar kreeg ik een hersenbloeding , waar ik dankbaar goed uitgekomen ben, en liet mijn team mij de laatste kilometer lopen. Na de finish stond er toen een cameraploeg te wachten te mij een live interview afnam dat op TV uitgezonden werd. Het hele team stond daar als groep om mij heen. Dat was voor mij een onbeschrijfelijk moment.

Welke plek op de route vind je het meest indrukwekkend?

Helaas starten we er niet meer maar het start terrein van “LA COURNEUVE” in Dugny. Als je daar als team aan kwam rijden stonden alle team op hetzelfde terrein. Denk je in 4 voertuigen, 25 mensen per team en dan 300 teams die daar starten. Daarnaast een schare aan vrijwilligers. Ieder jaar weer KIPPENVEL

Wat maakt jouw team zo bijzonder?

Mijn team is in alle opzichten bijzonder. We zijn 26 individuen die gedurende het jaar veel activiteiten ontplooid. Van een spinningestafette, sponsorlopen, chocoladeletteractie tot een kartevent en een Powerevent. Deze acties kun je alleen ontplooien als er chemie is binnen je team. Ieder teamlid neemt daarin ook zijn/haar verantwoording. De kers op de taart is dan natuurlijk de Roparun zelf. Op de vrijdag voorafgaand aan de Roparun gaan wij al richting het startterrein. Op die avond ontstaat er een sfeer die je het hele weekend meeneemt. Het stroomt op dat moment door de aderen van het hele team en we gaan als een geoliede machine richting de finish

Hoe motiveer je jezelf en je teamgenoten als het zwaar wordt?

De Roparun zit in mijn hart. We spreken altijd over het Roparunvirus. Als je eenmaal meegedaan hebt kun je het niet meer loslaten. De chemie die ik hierboven aangaf, heeft ook de uitwerking op de motivatie van teamleden tijdens het weekend. In de Roparun van 2022 hebben we 48 uur regen gehad en dan wordt het voor iedereen zwaar. Dan zie je dat degene die het nog trekken zorg hebben over de rest van het team. Dat jaar had ik het zelf zwaar om warm te blijven en dan krijg je van een teamlid een reddingsdeken omgeslagen. De zorg die wij voor elkaar hebben in bijzonder

Als je de finish haalt, wat is dan het eerste dat je gaat doen?

Vraag dat maar een de teamleden. Ze krijgen van mij na de finish de medaille uitgedeeld die ze allemaal dik en dik verdiend hebben en met een biertje in mij hand krijgen ze de onvoorwaardelijke vraag: “Bedankt voor jou inzet, ben je volgend jaar weer van de partij “. En zag als teamlid dan maar een NEE.